Η αντιβακτηριακή δράση του μπορεί να βοηθήσει στη μάχη κατά των υπερμικροοργανισμών
The Economist
Τα νοσοκομεία προσφέρουν περισσότερα από το να στεγάζουν ασθενείς όταν αυτοί υφίστανται θεραπευτική αγωγή. Προσφέρουν επίσης κατάλληλους παραδείσους για επικίνδυνα βακτήρια, επειδή με τον συνωστισμό άρρωστων ατόμων σε έναν χώρο δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες αναπαραγωγής ασθενειών. Με την προσθήκη και του «ραντίσματος» με αντιβιοτικά, αναδύονται ποικιλίες μικροοργανισμών ανθεκτικές στα φάρμακα – υπερμικροοργανισμοί που ενδημούν σε πολλά θεραπευτήρια.
Ωστόσο, ένας γιατρός πιστεύει ότι επανανακάλυψε ένα παλιό όπλο που θα μπορούσε να είναι χρήσιμο στη μάχη κατά των εχθρών. Το όπλο αυτό είναι το μέλι. Το μέλι συνηθιζόταν να χρησιμοποιείται πριν από την εξάπλωση των αντιβιοτικών. Χρησιμοποιείται ακόμα σε κάποιες χώρες. Μια αυστραλιανή εταιρεία παρασκευάζει ένα προϊόν που ονομάζεται Medihoney για ιατρική χρήση. Η σύσταση του προϊόντος αυτού είναι πιστοποιημένη στην Ευρώπη, αλλά δεν πολυχρησιμοποιείται εκεί, επειδή οι γιατροί έχουν συνηθίσει να γράφουν συνταγές συμβατικών αντιβιοτικών.
Η Arne Simon της Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου της Βόννης στη Γερμανία είναι επικεφαλής μιας διεθνούς μελέτης για τη σύγκριση του μελιού με υπάρχοντα αντιβακτηριακά φάρμακα. Η έρευνα θα συμπεριλάβει 150 ασθενείς σε μερικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Βρετανίας, της Γερμανίας και της Αυστραλίας.
Η δρ Simon έχει ήδη χρησιμοποιήσει μέλι σε 150 ασθενείς, οι οποίοι δεν αντιδρούσαν σε θεραπευτική αγωγή, με μερικά ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Οι ασθενείς ήταν συχνά παιδιά, των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα είχε εξασθενήσει εξαιτίας χημειοθεραπείας, η οποία –μετά την εγχείρηση– άφησε πληγές οι οποίες ήταν ευάλωτες σε μολύνσεις. Στο ένα τρίτο από αυτά τα παιδιά χορηγήθηκαν μερικά αντιβιοτικά ενώ συγχρόνως οι πληγές τους καλύφθηκαν με μέλι. Ενας ασθενής, του οποίου οι πληγές μολύνθηκαν από την ενδεχομένως θανατηφόρα ποικιλία του χρυσίζοντος σταφυλόκοκκου (Staphylococcus Aureus), ο οποίος είναι ανθεκτικός στο αντιβιοτικό Methicillin (MRSA) και ο οποίος δεν μπόρεσε να αντιδράσει σε άλλα φάρμακα, απαλλάχθηκε από αυτόν τον υπερμικροοργανισμό εντός 48 ωρών μετά τη λήψη της θεραπευτικής αγωγής με μέλι.
Πολλαπλή δράσηΕρευνα στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία έδειξε ότι το μέλι θεραπεύει, επειδή προσβάλλει βακτήρια με πολλούς συγχρόνως τρόπους. Επειδή το μέλι αποτελείται από κορεσμένα σάκχαρα, απορροφά νερό και στερεί τα βακτήρια από την αναγκαία υγρασία, την οποία χρειάζονται για να επιβιώσουν και να πολλαπλασιαστούν. Καθώς οι μέλισσες παρασκευάζουν το μέλι εκκρίνουν γλυκοζοξειδάση, ένα ένζυμο το οποίο προκαλεί έκλυση του λευκαντικού υπεροξειδίου του υδρογόνου όταν αυτό έρχεται σε επαφή με τα υγρά της πληγής.Η χαμηλού επιπέδου, αλλά συχνή έκλυση αυτής της χημικής ουσίας εξασφαλίζει συστηματικές αντιβακτηριακές εκπλύσεις της πληγής. Αν και το μέλι δεν πρόκειται να αντικαταστήσει τα αντιβιοτικά, η δρ Simon πιστεύει ότι αυτό πρέπει να επανέλθει στη συμβατική ιατρική και όχι μόνο για να ζαχαρώσει το χάπι.
Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010
Μελιτοφορίες - Ανθοφορίες
Μελιτοφορίες - Ανθοφορίες
Η παρουσίαση των ανθοφοριών και μελιτοφοριών είναι ένα μεγάλο εγχείρημα από πλευράς όγκου πληροφοριών διότι στον Ελλαδικό χώρο έχουμε μια πάρα πολύ πλούσια αυτοφυή βλάστηση που το μεγαλύτερο μέρος της αποτελεί πηγή μελιού και γύρης των μελισσιών. Γι' αυτό θα παρουσιάσουμε τα σημαντικότερα φυτά (αυτοφυή ή καλλιεργούμενα) υπό το πρίσμα της μελισσοκομικής νομής, δηλαδή τα φυτά που εν δυνάμει μπορούν να μας δώσουν σημαντικές ποσότητες μελιού ή γύρης.
Η παρουσίαση αυτή θα γίνει χρονικά για να μας δώσει μια εικόνα για τις πιθανές μεταφορές μελισσοσμηνών σ' αυτές. Θα πρέπει όμως να γίνει σαφές ότι η αναφορά της ανθοφορίας ή μελιτοφορίας δεν συνεπάγεται τη χρονική μοναδικότητα της. Αυτό συμβαίνει γιατί πρωτεύων ρόλο στο χρόνο ανθοφορίας ή μελιτοφορίας (εκτός της φωτοπεριόδου) έχουν:
1.
Το γεωγραφικό πλάτος και μήκος που αναφερόμαστε (ηπειρωτική ,παραθαλάσσια, νησιωτική, βόρεια, κεντρική ή νότια περιοχή)
2.
Το υψόμετρο της συγκεκριμένης περιοχής
3.
Το μικροκλίμα, που είναι ένα πολύπλοκο σύστημα θερμοκρασιακών μεταβλητών (ηλιοφάνεια, ένταση ανέμων κ.λ.π.), μορφολογίας του εδάφους, βροχοπτώσεων και άλλων παραγόντων.
4.
Ο καιρός της εκάστοτε χρονιάς.
Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η ανάγνωση και πολύ περισσότερο η «χρονική μετάφραση» των ανθοφοριών ή μελιτοφοριών πρέπει να γίνει με προσοχή και σύμφωνα με τις προσωπικές παρατηρήσεις του κάθε μελισσοκόμου (π.χ. το ανοιξιάτικο ρείκι ανθίζει από τα τέλη Γενάρη στις νότιες περιοχές ως το Μάιο στις πιο βόρειες και ανάλογα με τις βροχοπτώσεις μπορεί να είναι εκμεταλλεύσιμο ή όχι. Επίσης σε μια πλαγιά που έχει 17 ρίζες με ρείκι δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για νομή).
Συντμήσεις : Ν = Νέκταρ, Γ = Γύρη, Μ = Μελίτωμα
ΧΕΙΜΩΝΑΣ
*
Μουσμουλιά (Eriobotriga japonica) (Ν+Γ) (Δεκέμβριος)
Δίνει πολύ αραιό νέκταρ και ίσως τα μελίσσια να ταλαιπωρούνται πολύ για την εποχή αυτή.
*
Ξυνίδα (Oxalis acetosella) (Ν+Γ) (Νοέμβριος - Μάρτιος)
Πολύ σημαντικό φυτό για την πρώιμη ανάπτυξη στις νότιες περιοχές. Αυτοφύεται κυρίως στους ελαιώνες.
*
Αμυγδαλιά (Prunus dulcis) (Ν+Γ) (Ιανουάριος - Μάρτιος).
Όταν ο καιρός είναι καλός αναπτύσσει πάρα πολύ καλά τα μελίσσια.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Δεκέμβριος - Φεβρουάριος)
Δίνει μελίτωμα όλο το χειμώνα αλλά δύσκολα μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε, λόγω της κατάστασης των μελισσιών την εποχή αυτή. Στις νότιες περιοχές αντικαθιστά τα χειμωνιάτικα ζαχαροζύμαρα, οχι όμως σε σημείο που να επιλέγουμε μεταφορές στα Πευκοδάση
ΑΝΟΙΞΗ
*
Ανοιξιάτικο ρείκι (Erica albor) (Ν+Γ) (Ιανουάριος - Μάιος)
Πολύ σημαντικό φυτό για ανάπτυξη αλλά και για πρώιμους τρυγητούς.
*
Φασκόμηλα (Salvia pratensis, Salvia alutionosa, Salvia officinalis) (Ν+Γ) (Μάρτιος - Μάιος)
Υπάρχουν πολλά είδη στον Ελλαδικό χώρο. Δίνουν πολύ καλή ανάπτυξη αλλά και παραγωγή μελιού ανάλογα τη χρονιά. Υπάρχει σ� όλη την Ελλάδα.
*
Λαδανία, Αγκίσαρος (Cistus incanus) (Γ) (Μάρτιος - Ιούνιος)
Θάμνος με σημαντικές ποσότητες γύρης κόκκινου χρώματος. Ενδείκνυνται για συλλογή. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα
*
Χορτολιβαδικά φυτά, κυρίως τριφύλλια(Melilotus albu,Trifolium repeu, Trifolium pretense, trifolium incarnatum, Trifolium badium) (Ν+Γ) (Μάρτιος-Ιούλιος)
Σημαντική νομή μελιού στις βόρειες κυρίως περιοχές. Χρησιμοποιείται για ανάπτυξη αλλά και συντήρηση μελισσοσμηνών το καλοκαίρι. Υπάρχει σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα.
*
Βίκος (Vicia sativa) (Ν+Γ) (Απρίλιος - Μάιος)
Καλλιεργούμενο φυτό με πολύ αραιό μέλι. Στις καλές χρονιές δίνει σημαντικές ποσότητες μελιού. Προσοχή χρειάζεται όταν κόβεται από συλλεκτικές μηχανές, γιατί μπορεί να σκοτωθούν μέλισσες. Υπάρχει στις πεδινές καλλιεργούμενες περιοχές.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Μάρτιος - Απρίλιος).
Σημαντική Μελισσοκομική Νομή. Ακόμη και όταν ο καιρός δεν επιτρέπει την μεγάλη συλλογή (τρύγο) τα μελίσσια αποθηκεύουν αρκετές ποσότητες. Ετσι όταν βρούνε γύρη αργότερα αναπτύσσονται πολύ καλά. Προσοχή χρειάζεται αν μεταφερθούν ανεπτυγμένα μελίσσια από νότιες περιοχές σε Πευκοδάση του βορρά και ο καιρός τα κλείσει πολλές ημέρες μέσα μπορεί να λιμοκτονήσουν. Υπάρχει κυρίως στη Θάσο, Χαλκιδική, Εύβοια, Ανατολική Κρήτη, Πελοπόννησο, Αττική, Μεγάλα Νησιά
*
Πορτοκάλια (Citrus auratium) (Ν+Γ) (Μάρτιος - Απρίλιος)
Σημαντική πηγή μελίου. Θέλει καλό καιρό. Τα μελίσσια σμηνουργούν με ευκολία. Προσοχή στα ψεκάσματα. Υπάρχει στην Πελοπόννησο, Ήπειρο, Στερεά Ελλάδα.
*
Οπορωφόρα δέντρα [Prunus persica (Ροδακινιά), Prunus armemiaca (Βερικοκιά), Purus communis (Αχλαδιά),
Malus pumila (Μηλιά)] (Ν+Γ) (Μάρτιος - Μάϊος)
Μηλιές, αχλαδιές, Βερικοκιές κ.τ.λ. Πολύ καλές νομές για ανάπτυξη. Προσοχή στους ψεκασμούς. Υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα
*
Ακακία (Αcacia dealbata, Robinia pseudoacacia) (Ν+Γ) (Απρίλιος- Ιούνιος)
Πολύ καλή πηγή μελίου. Στην Ευρώπη είναι μέλι με καλό όνομα και τιμή. Ευαίσθητη πολύ στις βροχές και στους ανέμους. Υπάρχει κυρίως στα Ηπειρωτικά μέρη.
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
*
Παλιούρι (Paliurus spina-christi) (Ν+Γ) (Μάιος- Ιούνιος)
Δίνει πολύ μέλι αρκεί να μην βραχεί ή φυσήξει πολύ κατά την διάρκεια της ανθοφορίας. Όταν εμφανιστούνε διάφορα έντομα έχουμε ένδειξη ότι «τελείωσε» η νομή. Υπάρχει σε μεγάλο τμήμα της Ηπειρωτικής Ελλάδος.
*
Θρούμπι (Satureia thriba) (Ν+Γ) (Μάιος - Ιούνιος)
Δίνει άριστο μέλι από άποψη οσμής και γεύσης. Οι προηγηθείσες βροχές ευνοούν την νεκταροέκκριση. Υπάρχει κυρίως στην Νησιωτική Ελλάδα και σε πετρώδη βουνά
*
Θυμάρι (Thymus vylgaris, Thymus pulegioides) (Ν+Γ) (Μάιος - Αύγουστος)
Το πιο γνωστό μέλι με ιδιότητες ίδιες μ� αυτές της Θρούμπας. Βροχές του Απριλίου και του Μαΐου είναι θείο δώρο καθώς και ο ήπιος χώρος χωρίς καύσωνες καιρός κατά την διάρκεια της ανθοφορίας. Υπάρχει σ� όλη την Ελλάδα αλλά είναι κύρια νομή στις νησιωτικές περιοχές
*
Αγκάθια (Οικογένεια Cobositae) (Ν+Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Φυτά για συντήρηση των μελισσιών, ενίοτε μπορεί να δώσουν κάποιες ποσότητες μελιού.
*
Βαμβάκι (Gossypium hirsutium) (Ν+Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Καλλιεργημένο φυτό με άριστης ποιότητας μέλι (μεγάλες ποσότητες Η2Ο2). Προσοχή στους ψεκασμούς. Υπάρχει στις πεδινές καλλιεργούμενες περιοχές
*
Τριφύλλια ήμερα (Medicago sativa) (Ν+Γ) (Ιούνιος � Αύγουστος, ανάλογα με την ημερομηνία κοπής)
Σε καλλιεργημένα μέρη με νερά μπορεί να δώσει μεγάλες ποσότητες μελιού (ειδικά τα κτήματα για σποροπαραγωγή). Υπάρχει στην Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Μακεδονία
*
Καλαμπόκι (Ζea mays) (Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Φυτό για ανανέωση και ανάπτυξη πληθυσμού. Υπάρχει στις καλλιεργούμενες περιοχές όλης της ηπειρωτικής Ελλάδας.
*
Έλατος (Abies cephalonica) (Μ) (Μάιος - Αύγουστος)
Δίνει πολύ μεγάλες ποσότητες μελιού συναρτήσει του πληθυσμού εντόμων που το «παρασιτούν». Θέλει καλό και ζεστό καιρό. Αν «δουλεύει» πολύ καιρό τα μελίσσια αδυνατίζουν. Αν δεν «δουλεύει» και τα μελίσσια μείνουν καιρό στα Ελατοδάση αδυνατίζουν επίσης. Υπάρχει στα ορεινά μέρη της Ελλάδας και στην Κεφαλλονιά.
*
Βελανιδιά (Quercus frainneto, Quercus coaifera) (Μ) (Ιούνιος - Αύγουστος)
Δίνει μεγάλες ποσότητες μελιού. Στην αρχή («Μελίτωμα στο φύλλο») δίνει ένα σχετικά καλό ανοιχτόχρωμο μέλι. Στο «Μελίτωμα του Βελανιδιού» δίνει κατάμαυρο μέλι με έντονη όχι ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση. Αδυνατίζει τα μελίσσια και δεν συνιστάται για ανάπτυξη. Υπάρχει στα ημιορεινά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
*
Καστανιά (Castanea sativa) (Ν+Γ+Μ) (Ιούνιος - Ιούλιος)
Καταπληκτικό φυτό για ανάπτυξη μελισσών. Προσοχή: Αν μαζέψουν μεγάλες ποσότητες μελιού (πικρό, σκούρο) μπορεί η γεύση αυτή να συνοδέψει και τους επόμενους τρυγητούς. Υπάρχει στα ορεινά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Το πρώτο «βάρεμα» γίνεται στη Θάσο και στην Κρήτη. Ακολουθούν η Χαλκιδική, Εύβοια κ.τ.λ.
*
Ευκάλυπτος (eucalyptus globulus) (Ν+Γ) (Ιούνιος - Σεπτέμβριος)
Δεν είναι ενδημικό της Ελλάδας. Δίνει καλής ποιότητας μέλι και τα μελίσσια δούλευουν από τα ξημερώματα. Σε άνυνδρες χρονιές υπάρχουν ενδείξεις προβλημάτων στα μελίσσια. Υπάρχει στις νησιώτικες και παραθαλάσσιες νότιες περιοχές.
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
*
Αρμυρίκι (Tamarix Africana) (Γ) (Άυγουστος � Σεπτέμβριος)
Δίνει πολύ καλές ποσότητες γύρης και σε συνδυασμό με διεγερτική τροφοδοσία τα μελίσσια κάνουν καλούς γόνους. Υπάρχει στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες περιοχές.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος)
Σ' αυτή την εποχή συγκεντρώνεται το περισσότερο μέλι από τους Μελισσοκόμους. Να μην γινόμαστε ληστρικοί
*
Φθινοπωρινό ρείκι, Σουσούρα (Erica multiflora) (Ν+Γ) (Αύγουστος - Δεκέμβριος)
Ένα από τα «μαγικά φυτά» της Ελλάδας για τις μέλισσες. Δίνει πολύ καλή ανάπτυξη και παραγωγή μελιού σε καλές χρονιές. Οι πρώιμες βροχές το «αναγκάζουν» να ανθίσει. Προσοχή: Ανθίζει από πάνω προς τα κάτω (υψομετρικά) και από τα Βόρεια προς τα Νότια. Υπάρχει σ� όλη την Ελλάδα.
*
Πολύκομπος (Polygonum spp) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος).
Φυτό που δίνει μέλι για τρύγο ενίοτε άλλα κάνει καλή ανάπτυξη. Το μέλι του έχει ιδιαίτερη γεύση και θέλει προσοχή. Υπάρχει στις πεδινές και ημιορεινές περιοχές (αυτοφυές ή σαν ζιζάνιο στα σταροχώραφα κυρίως)
*
Κουμάρια (Arbutus unedo) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Ιανουάριος)
Φυτό για ανάπτυξη και για μέλι. Έχει αραιό νέκταρ και σε χρονιές με πολλές βροχοπτώσεις θέλει προσοχή γιατί μπορεί να δημιουργήσει ζημιές στα μελίσσια. Το μέλι είναι πολύ πικρό. Υπάρχει στις ηπειρωτικές περιοχές της Ελλάδας
*
Χαρουπιά (caratonia siliqua) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος)
Δίνει πολύ καλή ανάπτυξη και μέλι με ιδιαίτερη γεύση που σε πολλούς δεν αρέσει. Υπάρχουν άγριες (μονό γύρη) και ήμερες (Νέκταρ και γύρη). Υπάρχει στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες νότιες περιοχές.
*
Κισσός (Hedera helix) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος)
Αναρριχητικό φυτό. Παρασιτεί σε δέντρα και μεγάλους θάμνους. Δίνει πολύ καλές ποσότητες γύρης και μελιού έτσι ώστε τα μελίσσια να ανανεώνουν επαρκώς τον πληθυσμό τους. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα.
Η παρουσίαση των ανθοφοριών και μελιτοφοριών είναι ένα μεγάλο εγχείρημα από πλευράς όγκου πληροφοριών διότι στον Ελλαδικό χώρο έχουμε μια πάρα πολύ πλούσια αυτοφυή βλάστηση που το μεγαλύτερο μέρος της αποτελεί πηγή μελιού και γύρης των μελισσιών. Γι' αυτό θα παρουσιάσουμε τα σημαντικότερα φυτά (αυτοφυή ή καλλιεργούμενα) υπό το πρίσμα της μελισσοκομικής νομής, δηλαδή τα φυτά που εν δυνάμει μπορούν να μας δώσουν σημαντικές ποσότητες μελιού ή γύρης.
Η παρουσίαση αυτή θα γίνει χρονικά για να μας δώσει μια εικόνα για τις πιθανές μεταφορές μελισσοσμηνών σ' αυτές. Θα πρέπει όμως να γίνει σαφές ότι η αναφορά της ανθοφορίας ή μελιτοφορίας δεν συνεπάγεται τη χρονική μοναδικότητα της. Αυτό συμβαίνει γιατί πρωτεύων ρόλο στο χρόνο ανθοφορίας ή μελιτοφορίας (εκτός της φωτοπεριόδου) έχουν:
1.
Το γεωγραφικό πλάτος και μήκος που αναφερόμαστε (ηπειρωτική ,παραθαλάσσια, νησιωτική, βόρεια, κεντρική ή νότια περιοχή)
2.
Το υψόμετρο της συγκεκριμένης περιοχής
3.
Το μικροκλίμα, που είναι ένα πολύπλοκο σύστημα θερμοκρασιακών μεταβλητών (ηλιοφάνεια, ένταση ανέμων κ.λ.π.), μορφολογίας του εδάφους, βροχοπτώσεων και άλλων παραγόντων.
4.
Ο καιρός της εκάστοτε χρονιάς.
Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η ανάγνωση και πολύ περισσότερο η «χρονική μετάφραση» των ανθοφοριών ή μελιτοφοριών πρέπει να γίνει με προσοχή και σύμφωνα με τις προσωπικές παρατηρήσεις του κάθε μελισσοκόμου (π.χ. το ανοιξιάτικο ρείκι ανθίζει από τα τέλη Γενάρη στις νότιες περιοχές ως το Μάιο στις πιο βόρειες και ανάλογα με τις βροχοπτώσεις μπορεί να είναι εκμεταλλεύσιμο ή όχι. Επίσης σε μια πλαγιά που έχει 17 ρίζες με ρείκι δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για νομή).
Συντμήσεις : Ν = Νέκταρ, Γ = Γύρη, Μ = Μελίτωμα
ΧΕΙΜΩΝΑΣ
*
Μουσμουλιά (Eriobotriga japonica) (Ν+Γ) (Δεκέμβριος)
Δίνει πολύ αραιό νέκταρ και ίσως τα μελίσσια να ταλαιπωρούνται πολύ για την εποχή αυτή.
*
Ξυνίδα (Oxalis acetosella) (Ν+Γ) (Νοέμβριος - Μάρτιος)
Πολύ σημαντικό φυτό για την πρώιμη ανάπτυξη στις νότιες περιοχές. Αυτοφύεται κυρίως στους ελαιώνες.
*
Αμυγδαλιά (Prunus dulcis) (Ν+Γ) (Ιανουάριος - Μάρτιος).
Όταν ο καιρός είναι καλός αναπτύσσει πάρα πολύ καλά τα μελίσσια.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Δεκέμβριος - Φεβρουάριος)
Δίνει μελίτωμα όλο το χειμώνα αλλά δύσκολα μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε, λόγω της κατάστασης των μελισσιών την εποχή αυτή. Στις νότιες περιοχές αντικαθιστά τα χειμωνιάτικα ζαχαροζύμαρα, οχι όμως σε σημείο που να επιλέγουμε μεταφορές στα Πευκοδάση
ΑΝΟΙΞΗ
*
Ανοιξιάτικο ρείκι (Erica albor) (Ν+Γ) (Ιανουάριος - Μάιος)
Πολύ σημαντικό φυτό για ανάπτυξη αλλά και για πρώιμους τρυγητούς.
*
Φασκόμηλα (Salvia pratensis, Salvia alutionosa, Salvia officinalis) (Ν+Γ) (Μάρτιος - Μάιος)
Υπάρχουν πολλά είδη στον Ελλαδικό χώρο. Δίνουν πολύ καλή ανάπτυξη αλλά και παραγωγή μελιού ανάλογα τη χρονιά. Υπάρχει σ� όλη την Ελλάδα.
*
Λαδανία, Αγκίσαρος (Cistus incanus) (Γ) (Μάρτιος - Ιούνιος)
Θάμνος με σημαντικές ποσότητες γύρης κόκκινου χρώματος. Ενδείκνυνται για συλλογή. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα
*
Χορτολιβαδικά φυτά, κυρίως τριφύλλια(Melilotus albu,Trifolium repeu, Trifolium pretense, trifolium incarnatum, Trifolium badium) (Ν+Γ) (Μάρτιος-Ιούλιος)
Σημαντική νομή μελιού στις βόρειες κυρίως περιοχές. Χρησιμοποιείται για ανάπτυξη αλλά και συντήρηση μελισσοσμηνών το καλοκαίρι. Υπάρχει σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα.
*
Βίκος (Vicia sativa) (Ν+Γ) (Απρίλιος - Μάιος)
Καλλιεργούμενο φυτό με πολύ αραιό μέλι. Στις καλές χρονιές δίνει σημαντικές ποσότητες μελιού. Προσοχή χρειάζεται όταν κόβεται από συλλεκτικές μηχανές, γιατί μπορεί να σκοτωθούν μέλισσες. Υπάρχει στις πεδινές καλλιεργούμενες περιοχές.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Μάρτιος - Απρίλιος).
Σημαντική Μελισσοκομική Νομή. Ακόμη και όταν ο καιρός δεν επιτρέπει την μεγάλη συλλογή (τρύγο) τα μελίσσια αποθηκεύουν αρκετές ποσότητες. Ετσι όταν βρούνε γύρη αργότερα αναπτύσσονται πολύ καλά. Προσοχή χρειάζεται αν μεταφερθούν ανεπτυγμένα μελίσσια από νότιες περιοχές σε Πευκοδάση του βορρά και ο καιρός τα κλείσει πολλές ημέρες μέσα μπορεί να λιμοκτονήσουν. Υπάρχει κυρίως στη Θάσο, Χαλκιδική, Εύβοια, Ανατολική Κρήτη, Πελοπόννησο, Αττική, Μεγάλα Νησιά
*
Πορτοκάλια (Citrus auratium) (Ν+Γ) (Μάρτιος - Απρίλιος)
Σημαντική πηγή μελίου. Θέλει καλό καιρό. Τα μελίσσια σμηνουργούν με ευκολία. Προσοχή στα ψεκάσματα. Υπάρχει στην Πελοπόννησο, Ήπειρο, Στερεά Ελλάδα.
*
Οπορωφόρα δέντρα [Prunus persica (Ροδακινιά), Prunus armemiaca (Βερικοκιά), Purus communis (Αχλαδιά),
Malus pumila (Μηλιά)] (Ν+Γ) (Μάρτιος - Μάϊος)
Μηλιές, αχλαδιές, Βερικοκιές κ.τ.λ. Πολύ καλές νομές για ανάπτυξη. Προσοχή στους ψεκασμούς. Υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα
*
Ακακία (Αcacia dealbata, Robinia pseudoacacia) (Ν+Γ) (Απρίλιος- Ιούνιος)
Πολύ καλή πηγή μελίου. Στην Ευρώπη είναι μέλι με καλό όνομα και τιμή. Ευαίσθητη πολύ στις βροχές και στους ανέμους. Υπάρχει κυρίως στα Ηπειρωτικά μέρη.
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
*
Παλιούρι (Paliurus spina-christi) (Ν+Γ) (Μάιος- Ιούνιος)
Δίνει πολύ μέλι αρκεί να μην βραχεί ή φυσήξει πολύ κατά την διάρκεια της ανθοφορίας. Όταν εμφανιστούνε διάφορα έντομα έχουμε ένδειξη ότι «τελείωσε» η νομή. Υπάρχει σε μεγάλο τμήμα της Ηπειρωτικής Ελλάδος.
*
Θρούμπι (Satureia thriba) (Ν+Γ) (Μάιος - Ιούνιος)
Δίνει άριστο μέλι από άποψη οσμής και γεύσης. Οι προηγηθείσες βροχές ευνοούν την νεκταροέκκριση. Υπάρχει κυρίως στην Νησιωτική Ελλάδα και σε πετρώδη βουνά
*
Θυμάρι (Thymus vylgaris, Thymus pulegioides) (Ν+Γ) (Μάιος - Αύγουστος)
Το πιο γνωστό μέλι με ιδιότητες ίδιες μ� αυτές της Θρούμπας. Βροχές του Απριλίου και του Μαΐου είναι θείο δώρο καθώς και ο ήπιος χώρος χωρίς καύσωνες καιρός κατά την διάρκεια της ανθοφορίας. Υπάρχει σ� όλη την Ελλάδα αλλά είναι κύρια νομή στις νησιωτικές περιοχές
*
Αγκάθια (Οικογένεια Cobositae) (Ν+Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Φυτά για συντήρηση των μελισσιών, ενίοτε μπορεί να δώσουν κάποιες ποσότητες μελιού.
*
Βαμβάκι (Gossypium hirsutium) (Ν+Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Καλλιεργημένο φυτό με άριστης ποιότητας μέλι (μεγάλες ποσότητες Η2Ο2). Προσοχή στους ψεκασμούς. Υπάρχει στις πεδινές καλλιεργούμενες περιοχές
*
Τριφύλλια ήμερα (Medicago sativa) (Ν+Γ) (Ιούνιος � Αύγουστος, ανάλογα με την ημερομηνία κοπής)
Σε καλλιεργημένα μέρη με νερά μπορεί να δώσει μεγάλες ποσότητες μελιού (ειδικά τα κτήματα για σποροπαραγωγή). Υπάρχει στην Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Μακεδονία
*
Καλαμπόκι (Ζea mays) (Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Φυτό για ανανέωση και ανάπτυξη πληθυσμού. Υπάρχει στις καλλιεργούμενες περιοχές όλης της ηπειρωτικής Ελλάδας.
*
Έλατος (Abies cephalonica) (Μ) (Μάιος - Αύγουστος)
Δίνει πολύ μεγάλες ποσότητες μελιού συναρτήσει του πληθυσμού εντόμων που το «παρασιτούν». Θέλει καλό και ζεστό καιρό. Αν «δουλεύει» πολύ καιρό τα μελίσσια αδυνατίζουν. Αν δεν «δουλεύει» και τα μελίσσια μείνουν καιρό στα Ελατοδάση αδυνατίζουν επίσης. Υπάρχει στα ορεινά μέρη της Ελλάδας και στην Κεφαλλονιά.
*
Βελανιδιά (Quercus frainneto, Quercus coaifera) (Μ) (Ιούνιος - Αύγουστος)
Δίνει μεγάλες ποσότητες μελιού. Στην αρχή («Μελίτωμα στο φύλλο») δίνει ένα σχετικά καλό ανοιχτόχρωμο μέλι. Στο «Μελίτωμα του Βελανιδιού» δίνει κατάμαυρο μέλι με έντονη όχι ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση. Αδυνατίζει τα μελίσσια και δεν συνιστάται για ανάπτυξη. Υπάρχει στα ημιορεινά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
*
Καστανιά (Castanea sativa) (Ν+Γ+Μ) (Ιούνιος - Ιούλιος)
Καταπληκτικό φυτό για ανάπτυξη μελισσών. Προσοχή: Αν μαζέψουν μεγάλες ποσότητες μελιού (πικρό, σκούρο) μπορεί η γεύση αυτή να συνοδέψει και τους επόμενους τρυγητούς. Υπάρχει στα ορεινά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
Το πρώτο «βάρεμα» γίνεται στη Θάσο και στην Κρήτη. Ακολουθούν η Χαλκιδική, Εύβοια κ.τ.λ.
*
Ευκάλυπτος (eucalyptus globulus) (Ν+Γ) (Ιούνιος - Σεπτέμβριος)
Δεν είναι ενδημικό της Ελλάδας. Δίνει καλής ποιότητας μέλι και τα μελίσσια δούλευουν από τα ξημερώματα. Σε άνυνδρες χρονιές υπάρχουν ενδείξεις προβλημάτων στα μελίσσια. Υπάρχει στις νησιώτικες και παραθαλάσσιες νότιες περιοχές.
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
*
Αρμυρίκι (Tamarix Africana) (Γ) (Άυγουστος � Σεπτέμβριος)
Δίνει πολύ καλές ποσότητες γύρης και σε συνδυασμό με διεγερτική τροφοδοσία τα μελίσσια κάνουν καλούς γόνους. Υπάρχει στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες περιοχές.
*
Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος)
Σ' αυτή την εποχή συγκεντρώνεται το περισσότερο μέλι από τους Μελισσοκόμους. Να μην γινόμαστε ληστρικοί
*
Φθινοπωρινό ρείκι, Σουσούρα (Erica multiflora) (Ν+Γ) (Αύγουστος - Δεκέμβριος)
Ένα από τα «μαγικά φυτά» της Ελλάδας για τις μέλισσες. Δίνει πολύ καλή ανάπτυξη και παραγωγή μελιού σε καλές χρονιές. Οι πρώιμες βροχές το «αναγκάζουν» να ανθίσει. Προσοχή: Ανθίζει από πάνω προς τα κάτω (υψομετρικά) και από τα Βόρεια προς τα Νότια. Υπάρχει σ� όλη την Ελλάδα.
*
Πολύκομπος (Polygonum spp) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος).
Φυτό που δίνει μέλι για τρύγο ενίοτε άλλα κάνει καλή ανάπτυξη. Το μέλι του έχει ιδιαίτερη γεύση και θέλει προσοχή. Υπάρχει στις πεδινές και ημιορεινές περιοχές (αυτοφυές ή σαν ζιζάνιο στα σταροχώραφα κυρίως)
*
Κουμάρια (Arbutus unedo) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Ιανουάριος)
Φυτό για ανάπτυξη και για μέλι. Έχει αραιό νέκταρ και σε χρονιές με πολλές βροχοπτώσεις θέλει προσοχή γιατί μπορεί να δημιουργήσει ζημιές στα μελίσσια. Το μέλι είναι πολύ πικρό. Υπάρχει στις ηπειρωτικές περιοχές της Ελλάδας
*
Χαρουπιά (caratonia siliqua) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος)
Δίνει πολύ καλή ανάπτυξη και μέλι με ιδιαίτερη γεύση που σε πολλούς δεν αρέσει. Υπάρχουν άγριες (μονό γύρη) και ήμερες (Νέκταρ και γύρη). Υπάρχει στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες νότιες περιοχές.
*
Κισσός (Hedera helix) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος)
Αναρριχητικό φυτό. Παρασιτεί σε δέντρα και μεγάλους θάμνους. Δίνει πολύ καλές ποσότητες γύρης και μελιού έτσι ώστε τα μελίσσια να ανανεώνουν επαρκώς τον πληθυσμό τους. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα.
Σύσταση δηλητηρίου μέλισσας
Η παρουσία της ισταμίνης στο δηλητήριο της μέλισσας είναι γνωστή από το 1936. Παρά ταύτα μόλις το 1982 με τη βοήθεια της μεθόδου της υγρής χρωματογραφίας υψηλής πιέσεως (HPLC) προσδιορίστηκε ότι η περιεκτικότητα σε ισταμίνη είναι περίπου 1%. Σύμφωνα με τον Owen στο δηλητήριο περιέχονται επίσης σε μικρότερες ποσότητες νοραδρεναλίνη και ντοπαμίνη, ελεύθερα αμινοξέα, ολιγοπεπτίδια, φωσφολιπίδια και υδατάνθρακες.
Οσον αφορά τα πεπτίδια, η μελιτίνη, η απαμίνη και το πεπτίδιο που επάγει την αποκοκκίωση των σιτευτικών κυττάρων (MCD-peptide) είναι εκείνα που έχουν πρακτική σημασία. Η μελιτίνη αποτελεί το 50% του συνόλου του δηλητηρίου. Προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα προκαλώντας γενικευμένους σπασμούς, δρα στην καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα προκαλώντας βραδυκαρδία, επαγωγικές διαταραχές και αρρυθμίες ενώ συμμετέχει και στις εκδηλώσεις από το γαστρεντερικό σύστημα.
Η απαμίνη που αποτελεί το 2% του βάρους του δηλητηρίου δρά στους λείους μύες, τους νευρώνες, τα μυικά κύτταρα και τα ηπατικά κύτταρα, προκαλεί γενικευμένους σπασμούς ενώ προκαλεί και γαστρεντερική συμπτωματολογία.
Τέλος, το πεπτίδιο MCD με 22 πεπτίδια που αποτελεί το 1% του συνολικού ξηρού βάρους του δηλητηρίου της μέλισσας, οφείλει το όνομά του στην εκαντοταπλάσια σε σύγκριση με την μελιτίνη, ικανότητά του να προακαλεί αποκοκκίωση των σιτευτικών κυττάρων και απελευθέρωση ισταμίνης Στα πεπτίδια επίσης περιλαμβάνονται η σεκαπίνη, η τερτιαπίνη και το Kardio pep.
Aπό πλευράς ενζύμων η φωσφολιπάση Α2 αποτελεί το 12-14% των συστατικών του δηλητηρίου και είναι ιδιαίτερα κυτταροτοξική. Η υαλουρονιδάση (2-3% του δηλητηρίου) αποσυνθέτει τους βλεννοπολυσακχαρίτες ιδίως στον συνδετικό ιστό του δέρματος, επαυξάνοντας τη δράση των ενεργών πεπτιδίων στις βαθύτερα κείμενες στιβάδες. Συνυπάρχουν επίσης σε διάφορες αναλογίες μία όξινη φωσφατάση με μοριακό βάρος 49000 Daltons, διάφορες πρωτεάσες, γλυκοσιδάσες, το αλλεργιογόνο "C" και η αντολαπίνη.
Οι βασικές δράσεις του δηλητηρίου της μέλισσας αποδίδονται στην παρουσία της μελιτίνης και της φωσφολιπάσης Α2. Τα εν λόγω συστατικά προκαλούν άμεση ή έμμεση κυτταρική βλάβη. Η φωσφολιπάση Α2 αποτελεί το σημαντικότερο αλλεργιογόνο του δηλητηρίου της μέλισσας. Παρά το χαμηλό της μοριακό βάρος και η μελιτίνη εμφανίζει αλλεργιογόνο δράση όπως και η όξινη φωσφατάση και η υαλουρονιδάση.
Οσον αφορά τα πεπτίδια, η μελιτίνη, η απαμίνη και το πεπτίδιο που επάγει την αποκοκκίωση των σιτευτικών κυττάρων (MCD-peptide) είναι εκείνα που έχουν πρακτική σημασία. Η μελιτίνη αποτελεί το 50% του συνόλου του δηλητηρίου. Προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα προκαλώντας γενικευμένους σπασμούς, δρα στην καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα προκαλώντας βραδυκαρδία, επαγωγικές διαταραχές και αρρυθμίες ενώ συμμετέχει και στις εκδηλώσεις από το γαστρεντερικό σύστημα.
Η απαμίνη που αποτελεί το 2% του βάρους του δηλητηρίου δρά στους λείους μύες, τους νευρώνες, τα μυικά κύτταρα και τα ηπατικά κύτταρα, προκαλεί γενικευμένους σπασμούς ενώ προκαλεί και γαστρεντερική συμπτωματολογία.
Τέλος, το πεπτίδιο MCD με 22 πεπτίδια που αποτελεί το 1% του συνολικού ξηρού βάρους του δηλητηρίου της μέλισσας, οφείλει το όνομά του στην εκαντοταπλάσια σε σύγκριση με την μελιτίνη, ικανότητά του να προακαλεί αποκοκκίωση των σιτευτικών κυττάρων και απελευθέρωση ισταμίνης Στα πεπτίδια επίσης περιλαμβάνονται η σεκαπίνη, η τερτιαπίνη και το Kardio pep.
Aπό πλευράς ενζύμων η φωσφολιπάση Α2 αποτελεί το 12-14% των συστατικών του δηλητηρίου και είναι ιδιαίτερα κυτταροτοξική. Η υαλουρονιδάση (2-3% του δηλητηρίου) αποσυνθέτει τους βλεννοπολυσακχαρίτες ιδίως στον συνδετικό ιστό του δέρματος, επαυξάνοντας τη δράση των ενεργών πεπτιδίων στις βαθύτερα κείμενες στιβάδες. Συνυπάρχουν επίσης σε διάφορες αναλογίες μία όξινη φωσφατάση με μοριακό βάρος 49000 Daltons, διάφορες πρωτεάσες, γλυκοσιδάσες, το αλλεργιογόνο "C" και η αντολαπίνη.
Οι βασικές δράσεις του δηλητηρίου της μέλισσας αποδίδονται στην παρουσία της μελιτίνης και της φωσφολιπάσης Α2. Τα εν λόγω συστατικά προκαλούν άμεση ή έμμεση κυτταρική βλάβη. Η φωσφολιπάση Α2 αποτελεί το σημαντικότερο αλλεργιογόνο του δηλητηρίου της μέλισσας. Παρά το χαμηλό της μοριακό βάρος και η μελιτίνη εμφανίζει αλλεργιογόνο δράση όπως και η όξινη φωσφατάση και η υαλουρονιδάση.
Μελισσοκομία
Μελισσοκομία ονομάζεται η τέχνη της εκτροφής των μελισσών. Οι μέλισσες έχουν την τάση να δημιουργούν φωλιές και να παραμένουν μέσα σε τρύπες, σε κουφάλες δέντρων κλπ. Αυτό οδήγησε τον άνθρωπο στη σκέψη ότι είναι δυνατό να τις συλλάβει και να τις βάλει να ζήσουν μέσα σε κάποιο κουτί, που να μοιάζει με κουφάλα δέντρου ή με τρύπα σε βράχο, προκειμένου να παράγουν μέλι γι' αυτόν. Έτσι άρχισε σιγά - σιγά ο άνθρωπος να ασχολείται με τη μελισσοκομία.
Η μελισσοκομία έχει αρκετά παλιά παράδοση. Σε διάφορες ζωγραφικές παραστάσεις, που βρέθηκαν στις Πυραμίδες της Αιγύπτου, εικονίζονται άνθρωποι που ασχολούνται με τη μελισσοκομία. Στην αρχαία Ελλάδα επίσης η μελισσοκομία βρισκόταν σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Άλλωστε από την εποχή αυτή υπάρχουν τα γραπτά του Αριστοτέλη για τη μελισσοκομία. Οι απόψεις του αυτές εξακολουθούσαν να ισχύουν μέχρι και το μεσαίωνα. Ο μεσαίωνας δεν πρόσθετε και πολλά καινούρια πράγματα στη μελισσοκομία, εκτός ίσως από τον καπνό, όταν επρόκειτο να ασχοληθεί κανείς με τις μέλισσες, ώστε αυτές να μην αγριεύουν πολύ. Αργότερα η μελισσοκομία αποτέλεσε είδος ασχολίας των μοναχών στα μοναστήρια, όπου και αναπτύχθηκε σημαντικά.
Τη μεγαλύτερη ανάπτυξη τη γνώρισε η μελισσοκομία τα τελευταία εκατό χρόνια και ακόμη μεγαλύτερη τα τελευταία χρόνια μετά τον πόλεμο. Σήμερα είναι πια πάρα πολλά γνωστά πράγματα από τη βιολογία των μελισσών, από τη νομοτέλεια που διέπει τη ζωή τους, τον τρόπο της ζωής τους κλπ. Σε μερικά κράτη η μελισσοκομία έχει πάρει το χαρακτήρα της βιομηχανικής παραγωγής, όπως στον Καναδά, την Ρωσία και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα διαθέτει ιδανικές συνθήκες για τη μελισσοκομία. Η ανάπτυξή της όμως στη χώρα δεν είναι τέτοια, όση επιτρέπουν οι κλιματολογικές συνθήκες της.
Μελισσοκόμος της ελληνικής επαρχίας. Κατά τις μελισσοκομικές εργασίες είναι απαραίτητος ο προστατευτικός ρουχισμός και εξοπλισμός, ειδικά για το πρόσωπο, προκειμένου να αποφευχθούν δυσάρεστες επιπλοκές από τα τσιμπήματα των μελισσών.
Οι παλιές πρωτόγονες κυψέλες έχουν αντικατασταθεί με νέες ξύλινες και πολύ πιο πρακτικές και αποδοτικές. Σήμερα υπάρχουν δύο τρόποι μελισσοκομίας. Ο ένας, όπου το σύνολο των κυψελών παραμένει σε ένα μέρος και ο άλλος, που κάθε φορά μεταφέρεται στην περιοχή που έχει λουλούδια. Ο δεύτερος τρόπος, η νομαδική μελισσοκομία, θεωρείται ασύγκριτα πιο αποτελεσματική και πιο αποδοτική.
Η μελισσοκομία στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερα από 60 μελισσοκομικά κέντρα. Τα κέντρα μελισσοκομίας ενώνονται μαζί και σχηματίζουν την Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας.
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η μελισσοκομία έχει αρκετά παλιά παράδοση. Σε διάφορες ζωγραφικές παραστάσεις, που βρέθηκαν στις Πυραμίδες της Αιγύπτου, εικονίζονται άνθρωποι που ασχολούνται με τη μελισσοκομία. Στην αρχαία Ελλάδα επίσης η μελισσοκομία βρισκόταν σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Άλλωστε από την εποχή αυτή υπάρχουν τα γραπτά του Αριστοτέλη για τη μελισσοκομία. Οι απόψεις του αυτές εξακολουθούσαν να ισχύουν μέχρι και το μεσαίωνα. Ο μεσαίωνας δεν πρόσθετε και πολλά καινούρια πράγματα στη μελισσοκομία, εκτός ίσως από τον καπνό, όταν επρόκειτο να ασχοληθεί κανείς με τις μέλισσες, ώστε αυτές να μην αγριεύουν πολύ. Αργότερα η μελισσοκομία αποτέλεσε είδος ασχολίας των μοναχών στα μοναστήρια, όπου και αναπτύχθηκε σημαντικά.
Τη μεγαλύτερη ανάπτυξη τη γνώρισε η μελισσοκομία τα τελευταία εκατό χρόνια και ακόμη μεγαλύτερη τα τελευταία χρόνια μετά τον πόλεμο. Σήμερα είναι πια πάρα πολλά γνωστά πράγματα από τη βιολογία των μελισσών, από τη νομοτέλεια που διέπει τη ζωή τους, τον τρόπο της ζωής τους κλπ. Σε μερικά κράτη η μελισσοκομία έχει πάρει το χαρακτήρα της βιομηχανικής παραγωγής, όπως στον Καναδά, την Ρωσία και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα διαθέτει ιδανικές συνθήκες για τη μελισσοκομία. Η ανάπτυξή της όμως στη χώρα δεν είναι τέτοια, όση επιτρέπουν οι κλιματολογικές συνθήκες της.
Μελισσοκόμος της ελληνικής επαρχίας. Κατά τις μελισσοκομικές εργασίες είναι απαραίτητος ο προστατευτικός ρουχισμός και εξοπλισμός, ειδικά για το πρόσωπο, προκειμένου να αποφευχθούν δυσάρεστες επιπλοκές από τα τσιμπήματα των μελισσών.
Οι παλιές πρωτόγονες κυψέλες έχουν αντικατασταθεί με νέες ξύλινες και πολύ πιο πρακτικές και αποδοτικές. Σήμερα υπάρχουν δύο τρόποι μελισσοκομίας. Ο ένας, όπου το σύνολο των κυψελών παραμένει σε ένα μέρος και ο άλλος, που κάθε φορά μεταφέρεται στην περιοχή που έχει λουλούδια. Ο δεύτερος τρόπος, η νομαδική μελισσοκομία, θεωρείται ασύγκριτα πιο αποτελεσματική και πιο αποδοτική.
Η μελισσοκομία στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερα από 60 μελισσοκομικά κέντρα. Τα κέντρα μελισσοκομίας ενώνονται μαζί και σχηματίζουν την Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας.
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Συνδέσεις για την ελληνική μελισσοκομία
Συνδέσεις για την ελληνική μελισσοκομία
Πλούσια αρθρογραφία στα ελληνικά για το μέλι, τη μέλισσα, τα μελισσοκομικά φυτά και τα προϊόντα της μέλισσας, διάλογος με μελισσοκόμους και εμπεριστατωμένες απαντήσεις από ειδήμονες του κλάδου
www.melinet.gr
Ομοσπονδία μελισσοκομικών συλλόγων Ελλάδος
www.omse.gr
Ελληνικό Υπουργείο Γεωργίας
http://www.minagric.gr
Το επίσημο site της ελληνικής κτηνιατρικής εταιρείας, με τις σχετικές οδηγίες για τη μελισσοκομία
www.hvms.gr
Εργαστήριο Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας Α. Π. Θ.
www.auth.gr/agro/beelab
Ινστιτούτο Μελισσοκομίας
http://users.in.gr/apiculturinst.
Πλούσια αρθρογραφία στα ελληνικά για το μέλι, τη μέλισσα, τα μελισσοκομικά φυτά και τα προϊόντα της μέλισσας, διάλογος με μελισσοκόμους και εμπεριστατωμένες απαντήσεις από ειδήμονες του κλάδου
www.melinet.gr
Ομοσπονδία μελισσοκομικών συλλόγων Ελλάδος
www.omse.gr
Ελληνικό Υπουργείο Γεωργίας
http://www.minagric.gr
Το επίσημο site της ελληνικής κτηνιατρικής εταιρείας, με τις σχετικές οδηγίες για τη μελισσοκομία
www.hvms.gr
Εργαστήριο Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας Α. Π. Θ.
www.auth.gr/agro/beelab
Ινστιτούτο Μελισσοκομίας
http://users.in.gr/apiculturinst.
Κρέμα φούρνου με μέλι
Κρέμα φούρνου με μέλι
Υλικά για 8 μερίδες
400 γρ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
300 γρ. γάλα
130 γρ. μέλι
2 αβγά, κατά προτίμηση βιολογικά
3 κρόκοι αυγών
λίγη τριμμένη λεβάντα
Για τη σος μελιού:
200 γρ. μέλι
75 γρ. νερό
Διαδικασία:
Σος: βράζουμε το μέλι με το νερό για 3 λεπτά (μετράμε από την ώρα που θα αρχίσει να βράζει το μείγμα). Αφήνουμε τη σος να κρυώσει.
Κρέμα: Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το γάλα, την κρέμα γάλακτος, το μέλι και τη λεβάντα. Λίγο πριν βράσει το μείγμα, το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε στην άκρη για 10 λεπτά. Σουρώνουμε σε ψιλό σουρωτήρι.
Σ’ ένα μπολ ανακατεύουμε τους κρόκους με τα αυγά και προσθέτουμε σιγά-σιγά, ανακατεύοντας, το σουρωμένα, αρωματισμένο μείγμα γάλακτος-κρέμας γάλακτος-μελιού. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170oC.
Γεμίζουμε 8 ατομικά πυρίμαχα μπολ και τα βάζουμε σ’ ένα ταψί, στο οποίο ρίχνουμε νερό τόσο ώστε η στάθμη του να φτάσει τα 2/3 του ύψους των μπολ (μπεν μαρί).
Ψήνουμε για 30-40 λεπτά. Ξεφουρνίζουμε, αφήνουμε τις κρέμες να κρυώσουν και τις σερβίρουμε με τη σος μελιού.
Χ. Πέσκιας, Γαστρονόμος τ. 42, Οκτώβρης 2009
Υλικά για 8 μερίδες
400 γρ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
300 γρ. γάλα
130 γρ. μέλι
2 αβγά, κατά προτίμηση βιολογικά
3 κρόκοι αυγών
λίγη τριμμένη λεβάντα
Για τη σος μελιού:
200 γρ. μέλι
75 γρ. νερό
Διαδικασία:
Σος: βράζουμε το μέλι με το νερό για 3 λεπτά (μετράμε από την ώρα που θα αρχίσει να βράζει το μείγμα). Αφήνουμε τη σος να κρυώσει.
Κρέμα: Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το γάλα, την κρέμα γάλακτος, το μέλι και τη λεβάντα. Λίγο πριν βράσει το μείγμα, το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε στην άκρη για 10 λεπτά. Σουρώνουμε σε ψιλό σουρωτήρι.
Σ’ ένα μπολ ανακατεύουμε τους κρόκους με τα αυγά και προσθέτουμε σιγά-σιγά, ανακατεύοντας, το σουρωμένα, αρωματισμένο μείγμα γάλακτος-κρέμας γάλακτος-μελιού. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170oC.
Γεμίζουμε 8 ατομικά πυρίμαχα μπολ και τα βάζουμε σ’ ένα ταψί, στο οποίο ρίχνουμε νερό τόσο ώστε η στάθμη του να φτάσει τα 2/3 του ύψους των μπολ (μπεν μαρί).
Ψήνουμε για 30-40 λεπτά. Ξεφουρνίζουμε, αφήνουμε τις κρέμες να κρυώσουν και τις σερβίρουμε με τη σος μελιού.
Χ. Πέσκιας, Γαστρονόμος τ. 42, Οκτώβρης 2009
Μούσλι με γιαούρτι και μέλι
Μούσλι με γιαούρτι και μέλι
1 κούπα γιαούρτι
1 κούπα δημητριακά
1/3 ψημένα αμύγδαλα ή φουντούκια
3 κ.σ. μέλι
1 κ.γλ. βανίλια σε υγρή μορφή
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
½ κούπα διάφορα ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα όπως δαμάσκηνα, χουρμάδες, σύκα (προαιρετικά)
Εκτέλεση: Προσθέστε σε ένα μπολ το γιαούρτι, το μέλι, τη βανίλια και το λεμόνι, ανακατέψτε και μοιράστε το μείγμα σε μικρά μπολάκια. Τοποθετήστε τα στο ψυγείο σε μικρά μπολάκια. Τοποθετήστε τα στο ψυγείο και λίγο πριν σερβίρετε το πρωινό ρίξτε τα μούσλι και τα αποξηραμένα φρούτα. Δοκιμάστε να αντικαταστήσετε τα αποξηραμένα φρούτα με φρέσκα και δημιουργήστε άπειρους συνδυασμούς γεύσεων. Αντικαταστήστε το χυμό του λεμονιού με χυμό από πορτοκάλι ή μανταρίνι και αντί για μέλι βάλτε σιρόπι καραμέλας ή σοκολάτας, marple syrup ή ακόμα και πετιμέζι.
Α. Λάγος, Gourmet, Ειδική έκδοση του περιοδικού Έψιλον, Μάρτιος 2009
1 κούπα γιαούρτι
1 κούπα δημητριακά
1/3 ψημένα αμύγδαλα ή φουντούκια
3 κ.σ. μέλι
1 κ.γλ. βανίλια σε υγρή μορφή
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
½ κούπα διάφορα ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα όπως δαμάσκηνα, χουρμάδες, σύκα (προαιρετικά)
Εκτέλεση: Προσθέστε σε ένα μπολ το γιαούρτι, το μέλι, τη βανίλια και το λεμόνι, ανακατέψτε και μοιράστε το μείγμα σε μικρά μπολάκια. Τοποθετήστε τα στο ψυγείο σε μικρά μπολάκια. Τοποθετήστε τα στο ψυγείο και λίγο πριν σερβίρετε το πρωινό ρίξτε τα μούσλι και τα αποξηραμένα φρούτα. Δοκιμάστε να αντικαταστήσετε τα αποξηραμένα φρούτα με φρέσκα και δημιουργήστε άπειρους συνδυασμούς γεύσεων. Αντικαταστήστε το χυμό του λεμονιού με χυμό από πορτοκάλι ή μανταρίνι και αντί για μέλι βάλτε σιρόπι καραμέλας ή σοκολάτας, marple syrup ή ακόμα και πετιμέζι.
Α. Λάγος, Gourmet, Ειδική έκδοση του περιοδικού Έψιλον, Μάρτιος 2009
Σμυρνέικος χαλβάς με ρυζάλευρο
Σμυρνέικος χαλβάς με ρυζάλευρο
Από το βιβλίο Τετράδιο της Ερατώς της Λ. Μιχελή, εκδ. Γαλάτεια, Αθήνα 1993, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 φλιτζάνι ρυζάλευρο
1 φλιτζάνι βούτυρο καλό (γάλακτος)
1 φλιτζάνι μέλι
2 φλιτζάνια νερό
2/3 του φλιτζανιού αμύγδαλα ασπρισμένα, ψημένα
κανελίτσα για να πασπαλίσετε
Εκτέλεση
Βάζετε σε κατσαρόλα όλα τα υλικά εκτός απ’ τα αμύγδαλα και την κανέλα και τα τοποθετείτε στη φωτιά. Ανακατεύετε και συνεχίζετε να ανακατεύετε μέχρι το γλυκό να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Τότε το αποσύρετε και ρίχνετε τα αμύγδαλα χοντροκοπανισμένα.
Βάζετε τον χαλβά σε μια φόρμα βρεγμένη και τον αφήνετε να κρυώσει. Μετά τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα και κόβετε φέτες. Πασπαλίζετε με κανέλα μπόλικη.
Από το βιβλίο Τετράδιο της Ερατώς της Λ. Μιχελή, εκδ. Γαλάτεια, Αθήνα 1993, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 φλιτζάνι ρυζάλευρο
1 φλιτζάνι βούτυρο καλό (γάλακτος)
1 φλιτζάνι μέλι
2 φλιτζάνια νερό
2/3 του φλιτζανιού αμύγδαλα ασπρισμένα, ψημένα
κανελίτσα για να πασπαλίσετε
Εκτέλεση
Βάζετε σε κατσαρόλα όλα τα υλικά εκτός απ’ τα αμύγδαλα και την κανέλα και τα τοποθετείτε στη φωτιά. Ανακατεύετε και συνεχίζετε να ανακατεύετε μέχρι το γλυκό να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Τότε το αποσύρετε και ρίχνετε τα αμύγδαλα χοντροκοπανισμένα.
Βάζετε τον χαλβά σε μια φόρμα βρεγμένη και τον αφήνετε να κρυώσει. Μετά τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα και κόβετε φέτες. Πασπαλίζετε με κανέλα μπόλικη.
Χαλβάς Χανιώτικος
Χαλβάς Χανιώτικος
Συνταγή της Ν. Ζολινδάκη στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 ποτήρι ελαιόλαδο όχι πολύ γεμάτο
1 ποτήρι σιμιγδάλι ψιλό
1 ½ ποτήρι ζάχαρη
1 ½ ποτήρι μέλι
3 ½ ποτήρια νερό
1 φλούδα πορτοκαλιού
½ ποτήρι ασπρισμένα αμύγδαλα
½ ποτήρι μαύρες σταφίδες
Εκτέλεση
Βάζετε ζάχαρη, μέλι και νερό να βράσουν μαζί με τη φλούδα του πορτοκαλιού. Στο μεταξύ βάζετε σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο το λάδι και το σιμιγδάλι και τα ψήνετε σιγά-σιγά. Θέλει να το ανακατεύετε συνεχώς, για να ψηθεί αργά το σιμιγδάλι και να μην καεί.
Όταν πάρει ένα ώριμο ξανθό χρώμα, ρίχνετε το σιρόπι αφού βγάλετε τη φλούδα και μαζί ρίχνετε και τις σταφίδες. Προσέξτε γιατί θα τσιτσιρίζει και θα πιτσιλάει. Ανακατεύετε ζωηρά μέχρι να απορροφηθεί το υγρό και να ξεκολλάει ο χαλβάς από την κατσαρόλα.
Τον αποσύρετε από τη φωτιά, ρίχνετε και ανακατεύετε τα αμύγδαλα και βάζετε τον χαλβά σε φόρμα ή φορμάκια.
Όταν κρυώσει, τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα. Αν σας αρέσει βάζετε και κανέλα από πάνω.
Συνταγή της Ν. Ζολινδάκη στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 ποτήρι ελαιόλαδο όχι πολύ γεμάτο
1 ποτήρι σιμιγδάλι ψιλό
1 ½ ποτήρι ζάχαρη
1 ½ ποτήρι μέλι
3 ½ ποτήρια νερό
1 φλούδα πορτοκαλιού
½ ποτήρι ασπρισμένα αμύγδαλα
½ ποτήρι μαύρες σταφίδες
Εκτέλεση
Βάζετε ζάχαρη, μέλι και νερό να βράσουν μαζί με τη φλούδα του πορτοκαλιού. Στο μεταξύ βάζετε σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο το λάδι και το σιμιγδάλι και τα ψήνετε σιγά-σιγά. Θέλει να το ανακατεύετε συνεχώς, για να ψηθεί αργά το σιμιγδάλι και να μην καεί.
Όταν πάρει ένα ώριμο ξανθό χρώμα, ρίχνετε το σιρόπι αφού βγάλετε τη φλούδα και μαζί ρίχνετε και τις σταφίδες. Προσέξτε γιατί θα τσιτσιρίζει και θα πιτσιλάει. Ανακατεύετε ζωηρά μέχρι να απορροφηθεί το υγρό και να ξεκολλάει ο χαλβάς από την κατσαρόλα.
Τον αποσύρετε από τη φωτιά, ρίχνετε και ανακατεύετε τα αμύγδαλα και βάζετε τον χαλβά σε φόρμα ή φορμάκια.
Όταν κρυώσει, τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα. Αν σας αρέσει βάζετε και κανέλα από πάνω.
Βλάχικο γλυκό με 3 φύλλα
Βλάχικο γλυκό με 3 φύλλα
Από τη Βέροια, συνταγή της Δ. Χασιώτου στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Φύλλα
1 κιλό αλεύρι σκληρό
1 πρέζα αλάτι
1 κουταλάκι βούτυρο λιωμένο
νερό χλιαρό
βούτυρο για άλειμμα των φύλλων
Γέμιση
1 κιλό καρύδια κομμένα ψιλά
2 κουταλιές φρυγανιά τριμμένη
1 κουταλιά κανέλα
¼ της κουταλιάς γαρίφαλο
Σιρόπι
1 κιλό ζάχαρη
3-4 κουταλιές μέλι
3 ποτήρια νερό
Εκτέλεση
Το βλάχικο φύλλο: Βάζετε το αλεύρι σε μια λεκανίτσα, ανοίγετε στη μέση ένα πηγαδάκι και ρίχνετε εκεί το αλάτι, το 1 κουταλάκι λιωμένο βούτυρο και αρκετό χλιαρό νερό. Αρχίζετε να ζυμώνετε με τα δάχτυλα. Προσθέτετε όσο νερό χρειάζεται για να γίνει μια κανονική ζύμη. Τη σκεπάζετε με πετσέτα και την αφήνετε μισή ώρα.
Μετά ανοίγετε τη ζύμη σε ένα μοναδικό χοντρό φύλλο με διάμετρο 1.5 σπιθαμή περίπου. Βουτυρώνετε απλόχερα όλη την επιφάνεια του φύλλου. Το χαράζετε με μαχαίρι σαν μαργαρίτα, δηλαδή ένα στρογγυλό στο κέντρο και 8 κομμάτια το γύρω-γύρω.
Αρχίζετε να διπλώνετε τα κομμάτια πάνω στο κέντρο, το ένα πάνω στο άλλο. Μόλις γυρίσετε το πρώτο, το βουτυρώνετε, βάζετε από πάνω το δεύτερο, το βουτυρώνετε κι αυτό και στη συνέχεια το τρίτο κ.ο.κ. Έρχονται όλα τα φύλλα της μαργαρίτας διπλωμένα στο κέντρο. Βουτυρώνετε και το τελευταίο, το σκεπάζετε με λαδόχαρτο και το βάζετε στο ψυγείο για 1 ώρα.
Μετά το βγάζετε και το κόβετε σε 3 κομμάτια για να φτιάξετε το γλυκό. Αν θέλετε να φτιάξετε πίτες, κόβετε τόσα κομμάτια όσα είναι τα φύλλα που θέλετε ν’ ανοίξετε.
Για το γλυκό: Ανακατεύετε καρύδια, φρυγανιά και κανελογαρίφαλα σ’ ένα μπολ. Βουτυρώνετε το ταψάκι σας 36no.
Έχετε το ζυμάρι του φύλλου κομμένο σε 3 κομμάτια. Ανοίγετε το πρώτο κομμάτι και το απλώνετε στο ταψί, το βουτυρώνετε καλά και στρώνετε από πάνω ομοιόμορφα τη μισή γέμιση.
Ανοίγετε το δεύτερο φύλλο, το βάζετε πάνω από τη γέμιση, το βουτυρώνετε και απλώνετε την υπόλοιπη γέμιση. Τέλος ανοίγετε και το τρίτο φύλλο και το βάζετε από πάνω να κλείσει η πίτα. Βουτυρώνετε και το τελευταίο φύλλο και χαράζετε το γλυκό με το μαχαίρι σε ρόμβους ή τετράγωνα κομμάτια.
Το ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο 200οC για ½ ώρα και μετά τον χαμηλώνετε στους 170ο και ψήνετε μέχρι να γίνει.
Όταν το γλυκό είναι χλιαρό ή κρύο, το περιχύνετε με σιρόπι, που το έχετε βράσει μέχρι να δέσει. Το σκεπάζετε με μια πετσέτα μέχρι να απορροφηθεί το σιρόπι και να κρυώσει το γλυκό.
Από τη Βέροια, συνταγή της Δ. Χασιώτου στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Φύλλα
1 κιλό αλεύρι σκληρό
1 πρέζα αλάτι
1 κουταλάκι βούτυρο λιωμένο
νερό χλιαρό
βούτυρο για άλειμμα των φύλλων
Γέμιση
1 κιλό καρύδια κομμένα ψιλά
2 κουταλιές φρυγανιά τριμμένη
1 κουταλιά κανέλα
¼ της κουταλιάς γαρίφαλο
Σιρόπι
1 κιλό ζάχαρη
3-4 κουταλιές μέλι
3 ποτήρια νερό
Εκτέλεση
Το βλάχικο φύλλο: Βάζετε το αλεύρι σε μια λεκανίτσα, ανοίγετε στη μέση ένα πηγαδάκι και ρίχνετε εκεί το αλάτι, το 1 κουταλάκι λιωμένο βούτυρο και αρκετό χλιαρό νερό. Αρχίζετε να ζυμώνετε με τα δάχτυλα. Προσθέτετε όσο νερό χρειάζεται για να γίνει μια κανονική ζύμη. Τη σκεπάζετε με πετσέτα και την αφήνετε μισή ώρα.
Μετά ανοίγετε τη ζύμη σε ένα μοναδικό χοντρό φύλλο με διάμετρο 1.5 σπιθαμή περίπου. Βουτυρώνετε απλόχερα όλη την επιφάνεια του φύλλου. Το χαράζετε με μαχαίρι σαν μαργαρίτα, δηλαδή ένα στρογγυλό στο κέντρο και 8 κομμάτια το γύρω-γύρω.
Αρχίζετε να διπλώνετε τα κομμάτια πάνω στο κέντρο, το ένα πάνω στο άλλο. Μόλις γυρίσετε το πρώτο, το βουτυρώνετε, βάζετε από πάνω το δεύτερο, το βουτυρώνετε κι αυτό και στη συνέχεια το τρίτο κ.ο.κ. Έρχονται όλα τα φύλλα της μαργαρίτας διπλωμένα στο κέντρο. Βουτυρώνετε και το τελευταίο, το σκεπάζετε με λαδόχαρτο και το βάζετε στο ψυγείο για 1 ώρα.
Μετά το βγάζετε και το κόβετε σε 3 κομμάτια για να φτιάξετε το γλυκό. Αν θέλετε να φτιάξετε πίτες, κόβετε τόσα κομμάτια όσα είναι τα φύλλα που θέλετε ν’ ανοίξετε.
Για το γλυκό: Ανακατεύετε καρύδια, φρυγανιά και κανελογαρίφαλα σ’ ένα μπολ. Βουτυρώνετε το ταψάκι σας 36no.
Έχετε το ζυμάρι του φύλλου κομμένο σε 3 κομμάτια. Ανοίγετε το πρώτο κομμάτι και το απλώνετε στο ταψί, το βουτυρώνετε καλά και στρώνετε από πάνω ομοιόμορφα τη μισή γέμιση.
Ανοίγετε το δεύτερο φύλλο, το βάζετε πάνω από τη γέμιση, το βουτυρώνετε και απλώνετε την υπόλοιπη γέμιση. Τέλος ανοίγετε και το τρίτο φύλλο και το βάζετε από πάνω να κλείσει η πίτα. Βουτυρώνετε και το τελευταίο φύλλο και χαράζετε το γλυκό με το μαχαίρι σε ρόμβους ή τετράγωνα κομμάτια.
Το ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο 200οC για ½ ώρα και μετά τον χαμηλώνετε στους 170ο και ψήνετε μέχρι να γίνει.
Όταν το γλυκό είναι χλιαρό ή κρύο, το περιχύνετε με σιρόπι, που το έχετε βράσει μέχρι να δέσει. Το σκεπάζετε με μια πετσέτα μέχρι να απορροφηθεί το σιρόπι και να κρυώσει το γλυκό.
Μπακλαβαδάκια βέργας (Λουλέ μπακλαβά)
Μπακλαβαδάκια βέργας (Λουλέ μπακλαβά)
Από τη Μ. Ασία, συνταγή της Χ. Ουσουλτζόγλου-Γεωργιάδου στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 κιλό φύλλα έτοιμα
700 γρ. καρύδια κοπανισμένα
3-4 φρυγανιές τριμμένες
1 κουταλιά κανέλα
400 γρ. βούτυρο γάλακτος
Σιρόπι
½ κιλό ζάχαρη
½ κιλό μέλι
2.5 ποτήρια νερό
1 ξύλο κανέλας
Εκτέλεση
Απλώνετε το φύλλο στο τραπέζι, πασπαλίζετε το μείγμα καρύδι-φρυγανιά-κανέλα. Τυλίγετε τα φύλλα ένα-ένα ή δυο μαζί αν είναι μικρά, χωρίς να τα σφίγγετε, γύρω από τη βέργα που ανοίγετε το φύλλο.
Μόλις τυλιχτεί, σουρώνετε το φύλλο πιέζοντάς το από τις δυο άκρες του, τραβάτε τη βέργα και το βάζετε στο ταψί. Συνεχίζετε μέχρι να χρησιμοποιήσετε όλα τα φύλλα και να γεμίσει το ταψί.
Καίτε τότε το βούτυρο και με κουτάλι περιχύνετε όλα τα μπακλαβαδάκια, χωρίς τσιγγουνιά. Τα βάζετε στο φούρνο και τα ψήνετε σιγανά, να τραγανίσουν χωρίς να σκουρύνουν.
Φτιάχνετε το σιρόπι βράζοντας τα υλικά μέχρι να δέσει και, όσο είναι ακόμη καυτό, περιχύνετε το γλυκό, που πρέπει στο μεταξύ να έχει κρυώσει τελείως.
Το αφήνετε να απορροφήσει το σιρόπι και να κρυώσει και μετά το κόβετε.
Από τη Μ. Ασία, συνταγή της Χ. Ουσουλτζόγλου-Γεωργιάδου στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 κιλό φύλλα έτοιμα
700 γρ. καρύδια κοπανισμένα
3-4 φρυγανιές τριμμένες
1 κουταλιά κανέλα
400 γρ. βούτυρο γάλακτος
Σιρόπι
½ κιλό ζάχαρη
½ κιλό μέλι
2.5 ποτήρια νερό
1 ξύλο κανέλας
Εκτέλεση
Απλώνετε το φύλλο στο τραπέζι, πασπαλίζετε το μείγμα καρύδι-φρυγανιά-κανέλα. Τυλίγετε τα φύλλα ένα-ένα ή δυο μαζί αν είναι μικρά, χωρίς να τα σφίγγετε, γύρω από τη βέργα που ανοίγετε το φύλλο.
Μόλις τυλιχτεί, σουρώνετε το φύλλο πιέζοντάς το από τις δυο άκρες του, τραβάτε τη βέργα και το βάζετε στο ταψί. Συνεχίζετε μέχρι να χρησιμοποιήσετε όλα τα φύλλα και να γεμίσει το ταψί.
Καίτε τότε το βούτυρο και με κουτάλι περιχύνετε όλα τα μπακλαβαδάκια, χωρίς τσιγγουνιά. Τα βάζετε στο φούρνο και τα ψήνετε σιγανά, να τραγανίσουν χωρίς να σκουρύνουν.
Φτιάχνετε το σιρόπι βράζοντας τα υλικά μέχρι να δέσει και, όσο είναι ακόμη καυτό, περιχύνετε το γλυκό, που πρέπει στο μεταξύ να έχει κρυώσει τελείως.
Το αφήνετε να απορροφήσει το σιρόπι και να κρυώσει και μετά το κόβετε.
Μπακλαβάς
Μπακλαβάς
Από την Αττάλεια, συνταγή της Χ. Χασιώτη, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
Φύλλα
1.300 γρ. αλεύρι άσπρο σκληρό
1 κοφτό κουταλάκι αλάτι
1 κοφτό κουταλάκι μαγιά στεγνή
1 κουταλιά λάδι
νερό χλιαρό
Γέμιση
1 κιλό καρύδια κομμένα ψιλά
1 κουταλιά κανέλα
1 ποτήρι βούτυρο γάλακτος
1 ποτήρι και δύο κουταλιές σιμιγδάλι
βούτυρο για να αλείψετε τα φύλλα (περίπου 300 γρ.)
Σιρόπι
1 κιλό ζάχαρη
2 φλιτζάνια μέλι
5 ποτήρια νερό
2 κουταλιές λεμόνι
Εκτέλεση
Ζυμώνετε τα υλικά του φύλλου με χλιαρό νερό, μέχρι να γίνει μια κανονική ζύμη. Τη σκεπάζετε και την αφήνετε 1-2 ώρες.
Στο μεταξύ ανακατεύετε τα καρύδια με την κανέλα σ’ ένα μπολ.
Σε κατσαρολάκι ψήνετε το βούτυρο με το σιμιγδάλι σε σιγανή φωτιά μέχρι να ψηθεί αλλά να μη μαυρίσει. Το αφήνετε να γίνει χλιαρό.
Χωρίζετε τη ζύμη σε 60 κομμάτια. Κάθε κομμάτι το χωρίζετε στα δύο, τα κάνετε σαν πιτάκια, βάζετε ανάμεσα στα δύο λίγο βούτυρο και τα πατάτε με τα χέρια να ενωθούν. Έχετε τώρα 60 ζεύγη από πιτάκια με βούτυρο ανάμεσα. Τα διατηρείτε σκεπασμένα με πετσέτα για να μην κάνουν κρούστα. Αρχίζετε να ανοίγετε τα φύλλα, πασπαλίζοντας τον πάγκο εργασίας με νισεστέ.
Βουτυρώνετε το ταψί. Αρχίζετε να στερεώνετε τα φύλλα. Σε ένα φύλλο αλείφετε βούτυρο, στο επόμενο πασπαλίζετε το ψημένο σιμιγδάλι. Το βάζετε με τα δάχτυλα όπως τα αλάτι στο πιάτο σας. Συνεχίζετε με τα φύλλα.
Όταν στρώσετε τα 20 πρώτα (γίνονται πολύ λεπτά), βάζετε τα μισά καρύδια. Ξανά τοποθετείτε φύλλα με τον ίδιο τρόπο. Όταν βάλετε άλλα 20, απλώνετε τα υπόλοιπα καρύδια και συνεχίζετε να στρώσετε και την τελευταία εικοσάδα φύλλων, πάντα βουτυρώνοντας το ένα και πασπαλίζοντας το επόμενο.
Βουτυρώνετε καλά το τελευταίο φύλλο και χαράζετε τον μπακλαβά, με κοφτερό μαχαίρι, σε ρόμβους. Ραντίζετε την επιφάνειά του με νεράκι και τον βάζετε σε προθερμασμένο φούρνο 200oC. Όταν περάσει 1.5 ώρα, χαμηλώνετε τη θερμοκρασία στους 150ο και συνεχίζετε το ψήσιμο για 2.5 ώρες μέχρι να τραγανίσουν τα φύλλα, αλλά να μην πάρει ιδιαίτερο χρώμα ο μπακλαβάς.
Ξεφουρνίζετε και τον αφήνετε να κρυώσει. Βάζετε τα υλικά του σιροπιού να βράσουν και, όταν δέσει το σιρόπι, ρίχνετε το λεμονάκι, και το περιχύνετε πάνω στον κρύο μπακλαβά.
Αφήνετε το ταψί σκεπασμένο μέχρι την άλλη μέρα, μετά κόβετε και σερβίρετε.
Από την Αττάλεια, συνταγή της Χ. Χασιώτη, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
Φύλλα
1.300 γρ. αλεύρι άσπρο σκληρό
1 κοφτό κουταλάκι αλάτι
1 κοφτό κουταλάκι μαγιά στεγνή
1 κουταλιά λάδι
νερό χλιαρό
Γέμιση
1 κιλό καρύδια κομμένα ψιλά
1 κουταλιά κανέλα
1 ποτήρι βούτυρο γάλακτος
1 ποτήρι και δύο κουταλιές σιμιγδάλι
βούτυρο για να αλείψετε τα φύλλα (περίπου 300 γρ.)
Σιρόπι
1 κιλό ζάχαρη
2 φλιτζάνια μέλι
5 ποτήρια νερό
2 κουταλιές λεμόνι
Εκτέλεση
Ζυμώνετε τα υλικά του φύλλου με χλιαρό νερό, μέχρι να γίνει μια κανονική ζύμη. Τη σκεπάζετε και την αφήνετε 1-2 ώρες.
Στο μεταξύ ανακατεύετε τα καρύδια με την κανέλα σ’ ένα μπολ.
Σε κατσαρολάκι ψήνετε το βούτυρο με το σιμιγδάλι σε σιγανή φωτιά μέχρι να ψηθεί αλλά να μη μαυρίσει. Το αφήνετε να γίνει χλιαρό.
Χωρίζετε τη ζύμη σε 60 κομμάτια. Κάθε κομμάτι το χωρίζετε στα δύο, τα κάνετε σαν πιτάκια, βάζετε ανάμεσα στα δύο λίγο βούτυρο και τα πατάτε με τα χέρια να ενωθούν. Έχετε τώρα 60 ζεύγη από πιτάκια με βούτυρο ανάμεσα. Τα διατηρείτε σκεπασμένα με πετσέτα για να μην κάνουν κρούστα. Αρχίζετε να ανοίγετε τα φύλλα, πασπαλίζοντας τον πάγκο εργασίας με νισεστέ.
Βουτυρώνετε το ταψί. Αρχίζετε να στερεώνετε τα φύλλα. Σε ένα φύλλο αλείφετε βούτυρο, στο επόμενο πασπαλίζετε το ψημένο σιμιγδάλι. Το βάζετε με τα δάχτυλα όπως τα αλάτι στο πιάτο σας. Συνεχίζετε με τα φύλλα.
Όταν στρώσετε τα 20 πρώτα (γίνονται πολύ λεπτά), βάζετε τα μισά καρύδια. Ξανά τοποθετείτε φύλλα με τον ίδιο τρόπο. Όταν βάλετε άλλα 20, απλώνετε τα υπόλοιπα καρύδια και συνεχίζετε να στρώσετε και την τελευταία εικοσάδα φύλλων, πάντα βουτυρώνοντας το ένα και πασπαλίζοντας το επόμενο.
Βουτυρώνετε καλά το τελευταίο φύλλο και χαράζετε τον μπακλαβά, με κοφτερό μαχαίρι, σε ρόμβους. Ραντίζετε την επιφάνειά του με νεράκι και τον βάζετε σε προθερμασμένο φούρνο 200oC. Όταν περάσει 1.5 ώρα, χαμηλώνετε τη θερμοκρασία στους 150ο και συνεχίζετε το ψήσιμο για 2.5 ώρες μέχρι να τραγανίσουν τα φύλλα, αλλά να μην πάρει ιδιαίτερο χρώμα ο μπακλαβάς.
Ξεφουρνίζετε και τον αφήνετε να κρυώσει. Βάζετε τα υλικά του σιροπιού να βράσουν και, όταν δέσει το σιρόπι, ρίχνετε το λεμονάκι, και το περιχύνετε πάνω στον κρύο μπακλαβά.
Αφήνετε το ταψί σκεπασμένο μέχρι την άλλη μέρα, μετά κόβετε και σερβίρετε.
Καρπουζένια
Καρπουζένια
Συνταγή από τη Φολέγανδρο, της Ε. Μπεχράκη, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
2 βαθιά πιάτα καρπούζι κομμένο
2 φλιτζανάκια του καφέ ζάχαρη
1 φλιτζανάκι του καφέ λάδι ελιάς
5-6 κουταλιές αλεύρι άσπρο
λάδι και σουσάμι για το ταψάκι
4 κουταλιές μέλι
κανέλα
Εκτέλεση
Βάζετε το καρπούζι χωρίς σπόρια στο τρυπητό και το στύβετε με τα χέρια. Το αφήνετε περίπου 1.5 ώρα, ώστε να φύγει το 80% του υγρού του. Βάζετε τον πολτό του καρπουζιού σε μια λεκανίτσα και προσθέτετε τη ζάχαρη, το λάδι και το αλεύρι. Δοκιμάστε, γιατί, αν το καρπούζι είναι πολύ γλυκό, θα χρειαστεί λιγότερη ζάχαρη και το αντίστροφο. Προσέξτε να μην είναι το μείγμα γλιστερό ούτε και θεόξερο. Βάζετε λοιπόν προσεκτικά το αλεύρι.
Λαδώνετε το ταψάκι και πασπαλίζετε μπόλικο σουσάμι. Ρίχνετε το μείγμα, να είναι 2-2.5 εκ. παχύ – όχι περισσότερο. Ραντίζετε την επιφάνεια με λαδάκι και σκεπάζετε με σουσάμι. Το πατάτε να είναι ομοιόμορφα απλωμένο και το ψήνετε αμέσως σε προθερμασμένο φούρνο 200oC. Μόλις το ξεφουρνίσετε, όπως είναι καυτό, περιχύνετε με το μέλι και πασπαλίζετε με την κανέλα.
Συνταγή από τη Φολέγανδρο, της Ε. Μπεχράκη, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
2 βαθιά πιάτα καρπούζι κομμένο
2 φλιτζανάκια του καφέ ζάχαρη
1 φλιτζανάκι του καφέ λάδι ελιάς
5-6 κουταλιές αλεύρι άσπρο
λάδι και σουσάμι για το ταψάκι
4 κουταλιές μέλι
κανέλα
Εκτέλεση
Βάζετε το καρπούζι χωρίς σπόρια στο τρυπητό και το στύβετε με τα χέρια. Το αφήνετε περίπου 1.5 ώρα, ώστε να φύγει το 80% του υγρού του. Βάζετε τον πολτό του καρπουζιού σε μια λεκανίτσα και προσθέτετε τη ζάχαρη, το λάδι και το αλεύρι. Δοκιμάστε, γιατί, αν το καρπούζι είναι πολύ γλυκό, θα χρειαστεί λιγότερη ζάχαρη και το αντίστροφο. Προσέξτε να μην είναι το μείγμα γλιστερό ούτε και θεόξερο. Βάζετε λοιπόν προσεκτικά το αλεύρι.
Λαδώνετε το ταψάκι και πασπαλίζετε μπόλικο σουσάμι. Ρίχνετε το μείγμα, να είναι 2-2.5 εκ. παχύ – όχι περισσότερο. Ραντίζετε την επιφάνεια με λαδάκι και σκεπάζετε με σουσάμι. Το πατάτε να είναι ομοιόμορφα απλωμένο και το ψήνετε αμέσως σε προθερμασμένο φούρνο 200oC. Μόλις το ξεφουρνίσετε, όπως είναι καυτό, περιχύνετε με το μέλι και πασπαλίζετε με την κανέλα.
Γαλακτομπούρεκο
Γαλακτομπούρεκο
στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
Κρέμα:
2 λίτρα γάλα
1 ποτήρι του νερού ζάχαρη
1 ποτήρι του νερού σιμιγδάλι ψιλό
ξύσμα 3 λεμονιών
3 αυγά
½ κιλό φύλλα λεπτά
βούτυρο για το άλειμμα
Σιρόπι:
2 ποτήρια του νερού ζάχαρη
1 ½ ποτήρι του νερού νερό
1 κουταλιά πολύ γεμάτη μέλι
1 ποτηράκι του λικέρ κονιάκ
Εκτέλεση
Χτυπάτε τα αυγά με τη ζάχαρη και ρίχνετε το γάλα ζεστό. Ανακατεύετε και βάζετε το μείγμα σε κατσαρόλα μαζί με το ξύσμα και το σιμιγδάλι. Το μαγειρεύετε απαλά μέχρι να πήξει η κρέμα, αλλά να μην γίνει πάρα πολύ πηχτή, γιατί κρυώνοντας θα πήξει περισσότερο. Την αφήνετε λίγο να κρυώσει.
Λιώνετε το βούτυρο και αλείφετε το ταψάκι. Βάζετε τα μισά φύλλα από κάτω, βουτυρώνοντας απλόχερα ένα-ένα. Αφήνετε τα φύλλα να περισσεύουν απ’ τα πλάγια του ταψιού για να τα γυρίσετε μετά και να κλείσετε την κρέμα. Ρίχνετε την κρέμα, την απλώνετε ομοιόμορφα παντού και αρχίζετε να στρώνετε τα φύλλα που έμειναν από πάνω, πάντα βουτυρώνοντας ένα-ένα. Πριν βάλετε το τελευταίο φύλλο, γυρίζετε αυτά που περισσεύουν γύρω-γύρω στο ταψί και τα φέρνετε προς το κέντρο. Βουτυρώνετε καλά. Βάζετε τώρα το τελευταίο φύλλο από πάνω και το ραντίζετε με αρκετό νεράκι. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο 200oC, μέχρι να ροδίσουν τα φύλλα.
Το σιρόπι το έχετε ετοιμάσει από την αρχή για να είναι κρύο. Μόλις βγει το γλυκό απ’ το φούρνο, το περιχύνετε με το κρύο σιρόπι, το σκεπάζετε και το αφήνετε να το απορροφήσει και να γίνει χλιαρό.
στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
Κρέμα:
2 λίτρα γάλα
1 ποτήρι του νερού ζάχαρη
1 ποτήρι του νερού σιμιγδάλι ψιλό
ξύσμα 3 λεμονιών
3 αυγά
½ κιλό φύλλα λεπτά
βούτυρο για το άλειμμα
Σιρόπι:
2 ποτήρια του νερού ζάχαρη
1 ½ ποτήρι του νερού νερό
1 κουταλιά πολύ γεμάτη μέλι
1 ποτηράκι του λικέρ κονιάκ
Εκτέλεση
Χτυπάτε τα αυγά με τη ζάχαρη και ρίχνετε το γάλα ζεστό. Ανακατεύετε και βάζετε το μείγμα σε κατσαρόλα μαζί με το ξύσμα και το σιμιγδάλι. Το μαγειρεύετε απαλά μέχρι να πήξει η κρέμα, αλλά να μην γίνει πάρα πολύ πηχτή, γιατί κρυώνοντας θα πήξει περισσότερο. Την αφήνετε λίγο να κρυώσει.
Λιώνετε το βούτυρο και αλείφετε το ταψάκι. Βάζετε τα μισά φύλλα από κάτω, βουτυρώνοντας απλόχερα ένα-ένα. Αφήνετε τα φύλλα να περισσεύουν απ’ τα πλάγια του ταψιού για να τα γυρίσετε μετά και να κλείσετε την κρέμα. Ρίχνετε την κρέμα, την απλώνετε ομοιόμορφα παντού και αρχίζετε να στρώνετε τα φύλλα που έμειναν από πάνω, πάντα βουτυρώνοντας ένα-ένα. Πριν βάλετε το τελευταίο φύλλο, γυρίζετε αυτά που περισσεύουν γύρω-γύρω στο ταψί και τα φέρνετε προς το κέντρο. Βουτυρώνετε καλά. Βάζετε τώρα το τελευταίο φύλλο από πάνω και το ραντίζετε με αρκετό νεράκι. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο 200oC, μέχρι να ροδίσουν τα φύλλα.
Το σιρόπι το έχετε ετοιμάσει από την αρχή για να είναι κρύο. Μόλις βγει το γλυκό απ’ το φούρνο, το περιχύνετε με το κρύο σιρόπι, το σκεπάζετε και το αφήνετε να το απορροφήσει και να γίνει χλιαρό.
Κρέμα από σύκα
Κρέμα από σύκα
από το βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
2 ποτήρια (μισό λίτρο) ζουμί από τα σύκα
3 κουταλιές μέλι
2 κουταλιές νισεστέ
Εκτέλεση
Σουρώνετε με σουρωτήρι στρωμένο με τουλπάνι το ζουμί από τα σύκα. Βάζετε όλα τα υλικά σε κατσαρολάκι, ανακατεύετε καλά με το σύρμα να διαλυθεί τελείως ο νισεστές και το βράζετε στη φωτιά. Ανακατεύετε διαρκώς για να μην κολλήσει, μέχρι να πήξει η κρέμα. Σερβίρετε την κρέμα σε ποτήρι με ψηλό πόδι, για να αναδεικνύεται η διαφάνειά της και στο κέντρο της επιφάνειας αδειάζετε ένα κουταλάκι χοντροκομμένα καρύδια με σουσάμι και κανέλα.
από το βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
2 ποτήρια (μισό λίτρο) ζουμί από τα σύκα
3 κουταλιές μέλι
2 κουταλιές νισεστέ
Εκτέλεση
Σουρώνετε με σουρωτήρι στρωμένο με τουλπάνι το ζουμί από τα σύκα. Βάζετε όλα τα υλικά σε κατσαρολάκι, ανακατεύετε καλά με το σύρμα να διαλυθεί τελείως ο νισεστές και το βράζετε στη φωτιά. Ανακατεύετε διαρκώς για να μην κολλήσει, μέχρι να πήξει η κρέμα. Σερβίρετε την κρέμα σε ποτήρι με ψηλό πόδι, για να αναδεικνύεται η διαφάνειά της και στο κέντρο της επιφάνειας αδειάζετε ένα κουταλάκι χοντροκομμένα καρύδια με σουσάμι και κανέλα.
Παστέλι
Παστέλι
από βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
2 κεσέδες μέλι
4 κεσέδες σουσάμι
1 κεσέ αμύγδαλα
φλούδες από 2 μανταρίνια
λίγο λάδι για να αλείψετε το μάρμαρο
Εκτέλεση
Παίρνετε το κανονικό σουσάμι και όχι αποφλοιωμένο. Το βάζετε σ’ ένα ταψάκι και το ψήνετε. Στο μεταξύ βάζετε το μέλι να βράσει. Μόλις πάρει δύο βράσεις, ρίχνετε μέσα το ψημένο σουσάμι και τις μανταρινόφλουδες και ανακατεύετε καλά.
Το αφήνετε να βράσει λίγο μέχρι να αρχίσει να κάνει φουσκάλες στις άκρες. Τότε ρίχνετε μέσα τα αμύγδαλα, ασπρισμένα, ανοιγμένα στα δύο και ψημένα και αφαιρείτε τις φλούδες των μανταρινιών.
Έχετε αλείψει το μάρμαρο ή ανάλογη επιφάνεια με λάδι και ρίχνετε εκεί το παστέλι. Το απλώνετε με μια σπάτουλα ή με τη ράχη ενός μαχαιριού, ώστε να απλωθεί ομοιόμορφα και να μην είναι παχύτερο από μισό δάχτυλο. Το αφήνετε έτσι να κρυώσει. Όταν είναι μισοκρυωμένο, το κόβετε σε ό,τα σχήμα θέλετε με ένα μαχαίρι ελαφρά λαδωμένο.
Το αφήνετε όπως είναι να κρυώσει εντελώς και μετά βγάζετε τα κομμάτια και τα φυλάτε σε τενεκεδένιο κουτί.
Αν θέλετε, τυλίγετε κάθε κομμάτι σε ρυζόχαρτο ή σε σελοφάν, για να κρατήσει πιο πολύ και να είναι πιο εμφανίσιμο.
από βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
2 κεσέδες μέλι
4 κεσέδες σουσάμι
1 κεσέ αμύγδαλα
φλούδες από 2 μανταρίνια
λίγο λάδι για να αλείψετε το μάρμαρο
Εκτέλεση
Παίρνετε το κανονικό σουσάμι και όχι αποφλοιωμένο. Το βάζετε σ’ ένα ταψάκι και το ψήνετε. Στο μεταξύ βάζετε το μέλι να βράσει. Μόλις πάρει δύο βράσεις, ρίχνετε μέσα το ψημένο σουσάμι και τις μανταρινόφλουδες και ανακατεύετε καλά.
Το αφήνετε να βράσει λίγο μέχρι να αρχίσει να κάνει φουσκάλες στις άκρες. Τότε ρίχνετε μέσα τα αμύγδαλα, ασπρισμένα, ανοιγμένα στα δύο και ψημένα και αφαιρείτε τις φλούδες των μανταρινιών.
Έχετε αλείψει το μάρμαρο ή ανάλογη επιφάνεια με λάδι και ρίχνετε εκεί το παστέλι. Το απλώνετε με μια σπάτουλα ή με τη ράχη ενός μαχαιριού, ώστε να απλωθεί ομοιόμορφα και να μην είναι παχύτερο από μισό δάχτυλο. Το αφήνετε έτσι να κρυώσει. Όταν είναι μισοκρυωμένο, το κόβετε σε ό,τα σχήμα θέλετε με ένα μαχαίρι ελαφρά λαδωμένο.
Το αφήνετε όπως είναι να κρυώσει εντελώς και μετά βγάζετε τα κομμάτια και τα φυλάτε σε τενεκεδένιο κουτί.
Αν θέλετε, τυλίγετε κάθε κομμάτι σε ρυζόχαρτο ή σε σελοφάν, για να κρατήσει πιο πολύ και να είναι πιο εμφανίσιμο.
Μελοκουρκούτα
Μελοκουρκούτα
Συνταγή από τη Σάμο, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 Ποτήρι Μέλι
11/2 - 2 ποτήρια νερό
3-4 Κουταλιές αλεύρι ή νισεστέ
Για από πάνω
Κανέλα
Σουσάμι ψημένο
Αμύγδαλα ή Καρύδια
Εκτέλεση
Αραιώνετε το μέλι με το νερό, το δοκιμάζετε να είναι όσο σας αρέσει γλυκό και το βάζετε στη φωτιά να βράσει. Ρίχνετε το αλεύρι και το ανακατεύετε διαρκώς με το σύρμα για να μην κολλήσει, μέχρι να δέσει. Ρίχνετε την κρέμα (την κουρκούτα) σε πιάτα και πασπαλίζετε κανελίτσα, σουσάμι ψημένο και καρύδια κοπανισμένα.
Οι Σαμιώτισσες, όταν έχουν μπόλικο νερόμελο, φτιάχνουν ανάλογη μελοκουρκούτα, τη βάζουν σε ταψιά και τη στεγνώνουν στο φούρνο. Την φυλάνε όπως το κυδωνόπαστο ή την ξεραμένη μουσταλευριά.
Συνταγή από τη Σάμο, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Υλικά
1 Ποτήρι Μέλι
11/2 - 2 ποτήρια νερό
3-4 Κουταλιές αλεύρι ή νισεστέ
Για από πάνω
Κανέλα
Σουσάμι ψημένο
Αμύγδαλα ή Καρύδια
Εκτέλεση
Αραιώνετε το μέλι με το νερό, το δοκιμάζετε να είναι όσο σας αρέσει γλυκό και το βάζετε στη φωτιά να βράσει. Ρίχνετε το αλεύρι και το ανακατεύετε διαρκώς με το σύρμα για να μην κολλήσει, μέχρι να δέσει. Ρίχνετε την κρέμα (την κουρκούτα) σε πιάτα και πασπαλίζετε κανελίτσα, σουσάμι ψημένο και καρύδια κοπανισμένα.
Οι Σαμιώτισσες, όταν έχουν μπόλικο νερόμελο, φτιάχνουν ανάλογη μελοκουρκούτα, τη βάζουν σε ταψιά και τη στεγνώνουν στο φούρνο. Την φυλάνε όπως το κυδωνόπαστο ή την ξεραμένη μουσταλευριά.
Μελόχοντρο
Μελόχοντρο
Συνταγή από τα Κύθηρα, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Όταν μάζευαν το μέλι, έβραζαν τις κερήθρες και έπαιρναν αυτό το νερόμελο. Το έβαζαν να βράσει και έριχναν μέσα σιτάρι χοντροκομμένο. Όταν έβραζε το σιτάρι, τα έδεναν με λίγο αλεύρι ή λίγο νισεστέ.
Τρώγεται ζεστό εκείνη τη στιγμή. Όταν όμως κρυώσει είναι σαν μπισκότο.
Συνταγή από τα Κύθηρα, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
Όταν μάζευαν το μέλι, έβραζαν τις κερήθρες και έπαιρναν αυτό το νερόμελο. Το έβαζαν να βράσει και έριχναν μέσα σιτάρι χοντροκομμένο. Όταν έβραζε το σιτάρι, τα έδεναν με λίγο αλεύρι ή λίγο νισεστέ.
Τρώγεται ζεστό εκείνη τη στιγμή. Όταν όμως κρυώσει είναι σαν μπισκότο.
Μπαβαρουάζ γιαουρτιού
Μπαβαρουάζ γιαουρτιού
του Στέλιου Παρλιάρου, στον Γαστρονόμο της Καθημερινής (τεύχος 15, Ιούλιος 2007)
ΥΛΙΚΑ (για 10 μερίδες)
300 γρ. γάλα
300 γρ. κρέμα γάλακτος (35% λιπαρά)
6 κρόκοι αυγών
100 γρ. ζάχαρη
3 φύλλα ζελατίνας (15 γρ.)
100-150 γρ. μέλι
300 γρ. γιαούρτι σακούλας
διάφορα φρούτα εποχής για το γαρνίρισμα, πλυμένα, καθαρισμένα και κομμένα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τα 200γρ. από την κρέμα γάλακτος και το γάλα σε μια μικρή κατσαρόλα.
Σε ένα μπολ βάζουμε τη ζάχαρη και τους κρόκους, τα χτυπάμε ελαφρώς με έναν αυγογδάδτη και αδειάζουμε το μείγμα μέσα στο μείγμα του γάλακτος. Τοποθετούμε την κατσαρόλα στη φωτιά και ανακατεύουμε συνεχώς. Πριν αρχίσει να βράζει, δηλαδή στους 84ο -85o C (πάνω από αυτή τη θερμοκρασία η κρέμα ‘κόβει’, γιατί ψήνεται ο κρόκος), κατεβάζουμε από τη φωτιά και αδειάζουμε το μείγμα σε άλλο σκεύος, για να μη μείνει στη ζεστή κατσαρόλα και ψηθεί το αυγό. Εάν δεν έχουμε θερμόμετρο, ελέγχουμε αν η κρέμα στέκεται ομοιόμορφα στο κουτάλι.
Χτυπάμε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος στο μίξερ, έως ότου αποκτήσει παχύρρευστη υφή, σαν γιαούρτι.
Μαλακώνουμε τα φύλλα ζελατίνας σε κρύο νερό και τα ρίχνουμε στο μείγμα. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε το μέλι συνεχίζοντας το ανακάτεμα σταδιακά, έως ότου η θερμοκρασία φτάσει στους 35ο – 40ο. Ανακατεύουμε απαλά αυτό το μείγμα με το γιαούρτι, κατά προτίμηση με έναν αυγογδάρτη και στο τέλος προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, συνεχίζοντας το ανακάτεμα.
Αδειάζουμε την κρέμα σε φόρμα της αρεσκείας μας και την τοποθετούμε στο ψυγείο για αρκετές ώρες. Ξεφορμάρουμε βουτώντας τη φόρμα για λίγα δευτερόλεπτα ή σε καυτό νερό ή αφήνοντάς τη στην κατάψυξη για ένα βράδυ. Γαρνίρουμε με φρέσκα φρούτα.
του Στέλιου Παρλιάρου, στον Γαστρονόμο της Καθημερινής (τεύχος 15, Ιούλιος 2007)
ΥΛΙΚΑ (για 10 μερίδες)
300 γρ. γάλα
300 γρ. κρέμα γάλακτος (35% λιπαρά)
6 κρόκοι αυγών
100 γρ. ζάχαρη
3 φύλλα ζελατίνας (15 γρ.)
100-150 γρ. μέλι
300 γρ. γιαούρτι σακούλας
διάφορα φρούτα εποχής για το γαρνίρισμα, πλυμένα, καθαρισμένα και κομμένα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τα 200γρ. από την κρέμα γάλακτος και το γάλα σε μια μικρή κατσαρόλα.
Σε ένα μπολ βάζουμε τη ζάχαρη και τους κρόκους, τα χτυπάμε ελαφρώς με έναν αυγογδάδτη και αδειάζουμε το μείγμα μέσα στο μείγμα του γάλακτος. Τοποθετούμε την κατσαρόλα στη φωτιά και ανακατεύουμε συνεχώς. Πριν αρχίσει να βράζει, δηλαδή στους 84ο -85o C (πάνω από αυτή τη θερμοκρασία η κρέμα ‘κόβει’, γιατί ψήνεται ο κρόκος), κατεβάζουμε από τη φωτιά και αδειάζουμε το μείγμα σε άλλο σκεύος, για να μη μείνει στη ζεστή κατσαρόλα και ψηθεί το αυγό. Εάν δεν έχουμε θερμόμετρο, ελέγχουμε αν η κρέμα στέκεται ομοιόμορφα στο κουτάλι.
Χτυπάμε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος στο μίξερ, έως ότου αποκτήσει παχύρρευστη υφή, σαν γιαούρτι.
Μαλακώνουμε τα φύλλα ζελατίνας σε κρύο νερό και τα ρίχνουμε στο μείγμα. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε το μέλι συνεχίζοντας το ανακάτεμα σταδιακά, έως ότου η θερμοκρασία φτάσει στους 35ο – 40ο. Ανακατεύουμε απαλά αυτό το μείγμα με το γιαούρτι, κατά προτίμηση με έναν αυγογδάρτη και στο τέλος προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, συνεχίζοντας το ανακάτεμα.
Αδειάζουμε την κρέμα σε φόρμα της αρεσκείας μας και την τοποθετούμε στο ψυγείο για αρκετές ώρες. Ξεφορμάρουμε βουτώντας τη φόρμα για λίγα δευτερόλεπτα ή σε καυτό νερό ή αφήνοντάς τη στην κατάψυξη για ένα βράδυ. Γαρνίρουμε με φρέσκα φρούτα.
Κρέμα γιαουρτιού με γλυκό του κουταλιού βύσσινο
Κρέμα γιαουρτιού με γλυκό του κουταλιού βύσσινο
του Στέλιου Παρλιάρου, στον Γαστρονόμο της Καθημερινής (τεύχος 15, Ιούλιος 2007)
ΥΛΙΚΑ (για 4 μερίδες)
400 γρ. γιαούρτι σακούλας
50 γρ. μέλι θυμαρίσιο
200 γρ. κρέμα γάλακτος 35%
γλυκό κουταλιού βύσσινο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Χτυπάμε στον κάδο του μίξερ ή σε ένα μπολ με τον αυγογδάρτη την κρέμα γάλακτος σε σαντυγί.
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το μέλι με το γιαούρτι με τον αυγογδάρτη και ενσωματώνουμε τη σαντυγί, ανακατεύοντας απαλά.
Σερβίρουμε σε ατομικά μπολ ή ποτήρια και περιχύνουμε με γλυκό του κουταλιού βύσσινο.
του Στέλιου Παρλιάρου, στον Γαστρονόμο της Καθημερινής (τεύχος 15, Ιούλιος 2007)
ΥΛΙΚΑ (για 4 μερίδες)
400 γρ. γιαούρτι σακούλας
50 γρ. μέλι θυμαρίσιο
200 γρ. κρέμα γάλακτος 35%
γλυκό κουταλιού βύσσινο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Χτυπάμε στον κάδο του μίξερ ή σε ένα μπολ με τον αυγογδάρτη την κρέμα γάλακτος σε σαντυγί.
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το μέλι με το γιαούρτι με τον αυγογδάρτη και ενσωματώνουμε τη σαντυγί, ανακατεύοντας απαλά.
Σερβίρουμε σε ατομικά μπολ ή ποτήρια και περιχύνουμε με γλυκό του κουταλιού βύσσινο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)