Σε συνέντευξη στον Αγροτυπο, για τις Ελληνοποιήσεις μελιων απο αλλες χωρες απαντησαν ο κ.Ντρουρας και αλλοι.Ο κ. Βασίλης Ντούρας, αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας μιλώντας ανέφερε τα εξής:
Από τότε που ήρθε στη χώρα μας το ευρώ μέχρι σήμερα, δηλαδή τα τελευταία 7 – 8 χρόνια, οι τιμές παραγωγού στο μέλι ήταν σταθερές για κάθε κατηγορία μελιού. Κυμαίνονταν ανάλογα με την ποιότητα:
- στα ανθόμελα και στα πευκόμελα από 3 – 3,30 ευρώ/ κιλό,
- στα ελατόμελα από 3,70 – 4 ευρώ/ κιλό,
- στα θυμαρίσια από 4 – 7 ευρώ/ κιλό.
Φέτος είναι όλα αβέβαια. Κανείς έμπορος δεν ανοίγει τα χαρτιά του. Παράλληλα η έλλειψη χρηματοδότησης από τις τράπεζες μας πήγε πολύ πίσω στην πληρωμή. Πολλοί πληρωθήκαμε για την περσινή παραγωγή με επιταγές που δεν τις έχουμε ακόμη εξαργυρώσει.
Η μελισσοκομία δεν έχει την λογική των επιδοτήσεων που έχει ο υπόλοιπος αγροτικός τομέας. Είμαστε μόνο με το πρόγραμμα ενίσχυσης για την αντικατάσταση κυψελών. Τα Σχέδια Βελτίωσης ποτέ δεν ήταν ευνοϊκά για τους μελισσοκόμους.
Μας έχουν υποσχεθεί επιστροφή ΕΦΚ πετρελαίου που όμως ακόμη δεν το έχουν δώσει. Είμαστε ο μόνος κλάδος που αν και το πετρέλαιο συμμετέχει στο κόστος παραγωγής πάνω από το 20% δεν μας δίνουν επιστροφή. Κάνουμε κάθε χρόνο τουλάχιστον 5 – 6 μετακινήσεις των κυψελών μας σε ολόκληρη την Ελλάδα».
Ο κ. Αντρέας Θρασυβούλου, καθηγητής στο εργαστήριο μελισσοκομίας της Γεωπονικής Σχολής Θεσσαλονίκης, είπε τα εξής:
Με όλα αυτά τα νούμερα αντιλαμβάνεστε ότι είναι πολλά τα μελίσσια και λίγη η χλωρίδα. Οι αποδόσεις μικρότερες από όλη την Ευρώπη. Αποδίδουν κατά μέσο όρο παραγωγής 10 κιλά ανά μελίσσι, ενώ αντίστοιχα στην Ευρώπη είναι 30 κιλά.
Επειδή δεν υπάρχει χλωρίδα αναγκάζονται οι μελισσοκόμοι της πατρίδας μας να μεταφέρουν τα μελίσσια τους σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να παράγεται το φανταστικό ελληνικό μέλι όσον αφορά την ποιότητα, αλλά να έχει πολύ υψηλό κόστος. Ο τρόπος παραγωγής δεν μας επιτρέπει να ανταγωνιστούμε από πλευράς τιμής τα εισαγόμενα μέλια. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι επειδή δεν υπάρχουν έλεγχοι μπαίνει στην Ελλάδα το ξένο μέλι και διακινείται σαν ελληνικό. Εκεί είναι ο αθέμιτος ανταγωνισμός. Υπάρχει πολύ μέλι στη διεθνή αγορά που είναι σε πολύ χαμηλή τιμή ενώ το ελληνικό είναι καλής ποιότητας αλλά ακριβό. Η ανάμειξή τους φέρνει πολλά κέρδη. Αυτή είναι η μοναδική νοθεία που υπάρχει στα ελληνικά μέλια».
Από το Κέντρο Μελισσοκομίας Έβρου, ο κ. Τσαγκίδης Άγγελος ανέφερε στον ΑγροΤύπο τα εξής:
Όμως αν κάποιος επαγγελματίας θελήσει να επενδύσει στην επιχείρησή του είναι πολύ δύσκολο, αφού τα επενδυτικά προγράμματα έχουν «κλειστές» πόρτες για τους μελισσοκόμους.
Ακόμη πρέπει να αναφέρουμε ότι ο μελισσοκόμος στην περιοχή του Έβρου βρίσκει εύκολα χωράφια για την τοποθέτηση των κυψελών του, κάτι που δεν ισχύει όμως στις νησιώτικες περιοχές.
Όσον αφορά την πλευρά της έρευνας, υπάρχει και στη χώρα μας, όπως και σε παγκόσμιο επίπεδο, το πρόβλημα με τον εκφυλισμό του πληθυσμού των μελισσών με την κατάρρευση της κυψέλης, που πολλοί υποστηρίζουν ότι οφείλεται σε ένα σύνολο αιτιών. Το καλύτερο θα ήταν να αυξηθούν τα κονδύλια της έρευνας στην Ελλάδα, για να ενημερωθούν και οι παραγωγοί πως θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν».
Μελισσοκομος λεει..
Όμως φταίει και ο καταναλωτής που δεν έχει τη σωστή καταναλωτική παιδεία και δεν προτιμάει το μέλι που πουλάει ο ίδιος ο παραγωγός. Δεν γνωρίζει τι σημαίνει να αγοράζεις ένα προϊόν από τον ίδιο άνθρωπο που το παράγει και προτιμά να πηγαίνει να το αγοράσει από το ράφι ενός σούπερ μάρκετ ή ενός φαρμακείου. Να υπενθυμίσουμε ότι το μέλι είναι ανθεκτικό προϊόν αλλά και ευάλωτο. Η θερμική επεξεργασία που έχουν δικαίωμα οι εταιρείες να κάνουν στο μέλι, με σκοπό να μην κρυσταλλώνει, κάτι που δεν κάνει ο παραγωγός, είναι σίγουρο ότι καταστρέφει τα ποιοτικά συστατικά του. Όταν ένας παραγωγός συσκευάζει το προϊόν του μόνος του και δεν μεσολαβεί κανένας μεσάζοντας, τότε είναι σίγουρο ότι το μέλι αυτό δεν έχει υποστεί εκείνες τις επεξεργασίες που θα του μείωναν τη θρεπτική του αξία.
Ακόμη πρέπει να αναφέρουμε ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα και με τις επενδύσεις στο μελισσοκομικό τομέα. Στην τελευταία προκήρυξη για τα Σχέδια Βελτίωσης ήταν πολύ περιορισμένος ο αριθμός των ατόμων που θα μπορούσαν να λάβουν μέρος στο Πρόγραμμα. Όμως ακόμη και να ενταχθεί κάποιος παραγωγός υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις για να εισπράξει τα χρήματά του.
Τέλος θα σας αναφέρω ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε μεγάλο πρόβλημα με τις κλοπές κυψελών. Στα δύσκολα οικονομικά χρόνια που ζούμε, πολλοί που χάνουν τα μελίσσια τους προτιμούν να κλέβουν του διπλανού τους. Και δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να μεταφέρουμε τα μελίσσια μας σε μακρινές περιοχές, κάτι που κάνει πολύ δύσκολη τη φύλαξή τους»







